Een nieuwe mogelijkheid voor jonge mensen.
De vakantie zit er weer op. Ik heb er van genoten. Met een heerlijk 'weer opgeladen' gevoel ga ik morgen weer aan de start. Acht dagen heb ik door de Duitse Süd-Eifel gewandeld. Een prachtig dalenlandschap met veel mooie vergezichten en bloemrijke bossen. In deze tijd van het jaar zijn de loofbossen nog heerlijk licht en is de ondergrond vol met bloeiende bosanemonen, klaverzuring, zenegroen en wolfsmelk. De weiden zagen geel en roze van de paardebloemen en de pinksterbloemen en hier en daar stonden groepjes mannetjesorchissen. Dat ik niet meer soorten orchideeën gezien heb zal wel gelegen hebben aan het late voorjaar en aan het feit dat juist dit stukje van de Eifel zure in plaats van kalkrijke grond heeft. In elk geval heb ik wat mooie foto's kunnen maken van de mannetjesorchis.
Na terugkomst uit Duitsland begon het 'normale' leven weer. Gisteren een geslaagde workshopdag van de Beweging van Barmhartigheid, vandaag een mooie viering waarin Betty, Lex en Nelleke geassocieerd lid werden van onze congregatie. Deze viering is het begin van een nieuwe stijl geassocieerd lidmaatschap. We hebben er als fraters -en de laatste twee jaar ook enkele geïnteresseerde niet-fraters- hard aan gewerkt om een goede vorm te vinden voor verbondenheid van anderen. We hadden al eerder geassocieerde leden, maar dat was toch nog vaak een beetje ad-hoc. Daardoor werd niet echt duidelijk waar geassocieerd lidmaatschap voor stond. Nu hebben we een prachtig document waarin beschreven wordt wat geassocieerd lidmaatschap inhoudt. In elk geval spreken de leden uit dat ze in verbondenheid met een communiteit willen leven volgens onze leefregel en daar ook willen bijdragen aan de zending van de congregatie. Dat kan inwonend zijn, zoals Lex, vanuit een eigen huis, zoals Betty en zelfs vanuit een eigen gezin, zoals Nelleke. De geassocieerde leden proberen te leven in de geest van de fraters, maar met hun eigen achtergrond. Ze verbinden zich ook voor een bepaalde tijd -drie jaar- waarna ze die binding hernieuwen óf kunnen loslaten.
Nu zijn Nelleke, Lex en Betty niet meer zo jong, maar het lijkt me een vorm van verbinding die juist bij jonge mensen goed zou kunnen passen: Een tijd meeleven met een gemeenschap, leren leven vanuit spiritualiteit en zingeving, vanuit het evangelie; Je met je eigen kwaliteiten inzetten voor de samenleving of juist meer voor de kerk; Levenservaring opdoen, zonder je levenslang ergens aan te binden. Er moeten toch jongeren zijn die dat wel zien zitten, die op zo'n manier een tijd lang met ons op weg willen?
O, en dat neemt natuurlijk niet weg dat nieuwe fraters ook nog welkom zijn ! ;-)
Frater Niek op 14.05.06 om 08:51 [link-->]