Weblog fr. Niek

De laatste horde

De laatste horde vóór de mondelinge examens blijkt voor veel van onze leerlingen dit jaar toch nog erg hoog. Vandaag was de 'laatste' kans om alle werkstukken en dossiers die nodig zijn voor het mondeling in te leveren. Van de 11 leerlingen waren er maar 3 die alles min of meer in orde hadden. Of eigenlijk maar ééntje, want van de andere twee hebben we nog moeten zoeken in laatjes en stapels. De overige 8 leerlingen variëren tussen een enkel titelblad of samenvatting die ontbreekt en als klapstuk een leerling die nog zeven van de acht werkstukken mist!
Als je het dan hebt over zelfstandigheid en verantwoordelijkheid, dan zijn de leerlingen van dit jaar wat mij betreft gezakt. We zullen maandag en dinsdag wel zien wat de commissie daar van denkt. Wij, de leerkrachten, blijven zitten met de vraag: wat is nu eigenlijk de betekenis van het diploma?
Oh, en ook nog wel enkele andere vragen hoor: Gaat dit in het reguliere onderwijs ook zo, of ligt een leerling er daar gewoon eerder uit? Waarom blijven wij eigenlijk steeds zo zorgzaam de gaten van onze leerlingen vullen? Hadden we niet eerder moeten concluderen dat deze groep niet aan examens toe was? Wat gaan we volgend jaar anders doen? Hoe zouden deze leerlingen met een portfolio omgegaan zijn, als we dat gehad hadden?
Goed, we houden het nog wel even vol tot en met dinsdag. Al zal het maandag en dinsdag nog wel even op onze tanden bijten worden wanneer de examencommissie de werkstukken onder ogen krijgt.
Frater Niek op 30.06.05 om 11:46 [link-->]

Ander onderwijs

Een boeiend artikel in de trouw van vandaag: Leren rekenen kan in 20 dagen.
De reacties op de site van trouw laten wel iets zien van de uiteenlopende denkens omtrent dit onderwerp. Toch vind ik het goed dat iemand als Luc Stevens durft te denken binnen de spagaat van enerzijds het natuurlijk leren en anderzijds de bestaande kerndoelen. Het blijft me boeien en prikkelen, al roept het ook bij mij veel vragen op.
Frater Niek op 22.06.05 om 07:48 [link-->]

Hij is weer weg!

De inspecteur van het onderwijs is weer weg. Twee dagen lang heb ik onder mijn collega's verschillende geërgerde gezichten mogen aanschouwen. Het is dan ook geen pretje om twee dagen lang iemand over de vloer te hebben die vooral kritiek laat horen. Als speciaal onderwijsschool doe je het in de ogen van de inspectie al gauw verkeerd. Alles wat gericht is op het afwijkende en daarmee de didactische ideaalwereld verlaat is per definitie verkeerd en onnodig.
Ik had gisteren met hem een gesprek over de manier waarop wij ons examenonderwijs doen. Het begon er al mee dat hij zich afvroeg waarom we geen havo en vwo deden. Al die extra vaardigheden uit het studiehuis deden er niet toe, want de staatsexamencommissie toetst dat toch niet! Mijn broek zakte bijna af. Wij willen graag dat onze leerlingen verder kunnen in de maatschappij. Wanneer ze een diploma halen, dan moet dat ook een maatschappelijk relevante betekenis hebben en dus aan alle kerndoelen voldoen. Ook aan de doelen die in het staatsexamen niet direct getoetst worden.
Ik heb hem de moeilijkheden voorgelegd waar we nu tegenaan lopen en dat we bezig zijn om daar gezamenlijk oplossingen voor te vinden. Ik heb verteld over alle ideeën die we al hadden: competentiegericht, probleemgestuurd, stages, diepgaandere werkstukken, portfolios als aanvulling of zelf als vervanging van diploma's, contacten met ROC's of met reguliere middelbare scholen. Dat maakte, geloof ik, indruk. Aan het eind van het gesprek had hij het idee dat er wel goed werd nagedacht over de aanstaande veranderingen, maar dat er veel moest gebeuren.
Voor wat betreft de onderwijsinspectie hebben we daar nu als het goed is weer vier jaar de tijd voor ;-)
Frater Niek op 21.06.05 om 11:16 [link-->]

Geslaagd!

Gisteren kreeg ik een telefoontje van een leerling van vorig jaar. Vorig jaar had ze nog zoveel last van faalangst dat het haar niet lukte om examen te doen. Dit jaar heeft ze aan het Luzac-college alsnog de ontbrekende vakken gehaald en nog met heel goede cijfers ook! Ze belde trots op om dit te vertellen. Het is iedere keer weer een opkikker wanneer leerlingen op zo'n manier nog iets van zich laten horen. Ik zie het als een teken dat we als school iets voor hen betekent hebben.
Ze vertelde ook over de grote verschillen in aanpak tussen onze school en haar nieuwe school. Wij mochten het in haar ogen best wel wat anders gaan doen: zelfstandiger en ook wat strenger! Dat is al de derde oud-leerling die erover begint. Het geeft de noodzaak van verandering wel aan.
Hoe gaat dat in onze school? Met kleine stapjes, merk ik. Er komt een projectgroep die zo rond november dit jaar een 'projectopdracht' op papier moet hebben. Dan kan een vervolggroep dat project gaan uitwerken. Zo voorkomen we dat we in het wilde weg gaan werken en uiteindelijk van alles een beetje en niks helemaal doen. Ik zie het belang hiervan wel in, maar tegelijk kriebelt het verlangen om te starten, uit te proberen, te ontwikkelen, nieuwe dingen te doen. Dat wordt nog heel wat schurken, schuren en verbijten!
Frater Niek op 18.06.05 om 12:15 [link-->]

Kwaliteitsonderzoek

Gistermiddag in de vergadering kregen we de uitslagen van het kwaliteitsonderzoek op onze school. Over het algemeen waren ouders, groepsmedewerkers én leerlingen heel positief. Wat volgens onze leerlingen beter kon? Een echte aula of kantine, muziekles, meer en beter computers met internet en... meer zelf kunnen bepalen wat je leert.
Over dat laatste was ik verbaasd. Het is in onze school nog niet gegaan over het natuurlijke leren en de leerlingen geven het toch al zelf aan. Ze willen invloed hebben op wat ze wanneer moeten leren.

In het boek van Luc Stevens -Zin in School- komt precies hetzelfde uit de onderzoeken op verschillende scholen. Leerlingen willen mee kunnen beslissen over de inhoud van de lessen, over wat ze leren.
Waar wachten we nog op?
Frater Niek op 10.06.05 om 08:52 [link-->]

Bergen bouwen

De examenperiode is vol in gang. Onze leerlingen zijn veel minder op school en mijn collega en ik hebben daardoor meer tijd om samen te bomen over het nieuwe leren. Hoe meer we erover nadenken, hoe meer we zien dat het anders moet, maar hoe moeilijker het wordt om te zien waar we moeten beginnen.
Nemen we rustig een jaar de tijd om een nieuw programma, een nieuwe werkwijze te ontwikkelen? Maar wat betekent dat dan voor de leerlingen die volgend jaar examens gaan doen? We kunnen moeilijk accepteren dat ook die lichting dan nog weinig aansluiting vindt op het MBO.
Ik merk dat we bergen aan het bouwen zijn. Het geheel aan veranderingen is zo groot dat we er al gauw niet meer overheen kunnen kijken. We concluderen nog maar eens dat een goede planning maken, deelvragen, leerdoelen stellen niet zo eenvoudig is.
En dan te bedenken dat wij dat onze leerlingen binnen nu een een jaar (of twee;-)) moeten gaan leren!
Frater Niek op 01.06.05 om 08:59 [link-->]