Weblog fr. Niek

Het zijn keien!

Ik heb het afgelopen jaar een paar keer geklaagd over mijn leerlingen hier, maar nu ben ik toch echt heel trots op ze: Het zijn keien!
De mondelinge examens zitten erop en vandaag hebben ze hun certificaten en diploma's gekregen. En wat hebben ze goed gepresteerd. De ene acht en negen na de andere kwam voorbij. En ik geloof niet dat ik ooit eerder zulke tevreden examinatoren gehoord heb als dit jaar.
Tja, er zitten een paar knappe koppen tussen dit jaar, en ze hebben er hard aan gewerkt en wat dat betreft moeten we maar zien of we deze prestatie ooit nog kunnen evenaren. Tegelijk durf ik het toch wel aan om ook een beetje van de eer naar onszelf toe te trekken. Ik denk dat Henri, Marino en ik dit jaar meer dan andere jaren geprobeerd hebben om echt school te zijn. Om de leerlingen stevige inhoud te bieden en tegelijkertijd veel zelfstandigheid en eigen verantwoordelijkheid van ze te vragen. Dat is soms lastig, maar we hebben gaande het jaar gemerkt dat het hen ook stimuleert om er het beste uit te halen.
Onze leerlingen blonken gisteren en vandaag uit in kennis én in vaardigheden. Ik denk dat we daarmee maar eens bewezen hebben dat speciaal onderwijs niet alleen goede zorg, maar ook goed onderwijs kan zijn.
Frater Niek op 26.06.07 om 09:19 [link-->]

Jarig op 14 juni?

Wordt dan frater!

We hebben in onze congregatie een mooie traditie. Iedere dag, bij ons in het ochtendgebed, wordt er gebeden voor de overleden fraters van die dag. Op die manier wordt elke frater die ooit geleefd heeft ieder jaar genoemd en herdacht. Dat is en mooie gewoonte die goed aansluit bij de joodse traditie waarin iemand blijft voortbestaan zolang zijn naam bewaard blijft. Een aantal van deze fraters heb ik zelf gekend en mijn medebroeders hier in huis hebben er zelfs veel van gekend. Vaak worden er dan ook bij het ontbijt nog verhalen boven gehaald. In landen als Indonesië en vooral Kenia is het ook een manier om je 'voorouders' te eren.

Maar we lezen niet alleen de overleden fraters voor, we bidden ook voor de levende fraters die op die dag jarig zijn. Met wereldwijd meer dan 300 fraters is dat ook bijna iedere dag wel iemand. Dat verbindt me met al die fraters over de hele wereld. En om eerlijk te zijn doet het me vooral goed om te horen dat er in de andere gebieden zoveel fraters zijn die zelfs jonger zijn dan ik.

Vandaag, 14 juni, is een heel bijzondere dag. Er zijn geen overleden fraters én geen jarige fraters voor deze dag. Niets om voor te bidden dus! Ik heb dan ook maar in stilte gebeden dat we hier in Nederland nog eens een frater krijgen die op 14 juni jarig is...
Frater Niek op 14.06.07 om 11:32 [link-->]

Een ándere filmpjessite

Vandaag ontdekte ik de site The Work of the People. Een site waarom filmpjes verzameld worden zoals in YouTube en zo. Alleen hebben deze filmpjes altijd een christelijk thema. De naam van de site verwijst naar het woord liturgia, dat dienst van het volk betekent. Ik vond er enkele indrukwekkende bezinningen.
Het eerste filmpje dat ik op deze site bekeek was 'Eight Dollar Hot Dog'. Het is een bekend verhaal over de ongelijke verdeling van de welvaart in de wereld. Maar toch raakte me dit filmpje. Het zet me aan het denken over de rijkdom die ik bezit, die wij hier in het westen bezitten. Chris Seay zet het probleem neer in een taal die het heel dichtbij brengt. Hij geeft geen oplossing voor het probleem. De vraag blijft hangen... Kunnen wij echt niet wat eerlijker delen met onze broeders en zusters?
Frater Niek op 08.06.07 om 07:16 [link-->]

Over de accu en de motor

Mijn een-na-laatste stukje op dit weblog vertelde over een wandeling. Daarna ging het mis. Vandaag heb ik weer eens heerlijk gewandeld en dat leek me een goed moment om hier op het weblog de draad weer op te pakken.

De trouwe lezers van fraters.nu zal het niet ontgaan zijn dat ik al weer een paar weken in de agenda sta. Ik heb dan ook gelukkig mijn energie voor een groot deel weer terug. In elk geval ben ik op school weer volledig aan het werk. En, belangrijker nog, dat geeft me ook weer nieuwe energie. Want ik beleef net als voorheen veel plezier aan mijn werk.

Ik beleef mijn werk op het moment ook wel als een soort motor. Het kost uiteraard energie, maar tegelijkertijd merk ik dat het tóch ook mijn accu oplaadt. Die accu was met de kerst echt leeg en met een lege accu kun je ook je motor niet meer starten.

Dat die accu leeg was, lag niet zozeer aan de motor, maar eerder aan allerlei kortsluitingen op die accu. Daar heb ik de afgelopen periode hard aan gewerkt. Nog niet alles is gerepareerd, hier en daar ligt nog een kabeltje blank, maar veel kortsluiting maken ze niet meer. Dus zonder al te gekke dingen kan ik weer even vooruit.

De rest van de 'reparaties' moet in de komende maanden (of langer?) nog plaatsvinden. Misschien dat ik af en toe daarvan wat kan laten zien op dit weblog.

O, ja, mijn wandeling van vandaag was weer prachtig. Ik ben een paar maanden geleden begonnen aan het pelgrimspad van Den Bosch naar Visé. Heerlijk om zo nu en dan een dag door het prachtige Brabantse landschap te lopen.

En dan tot slot de prijsvraag:
Onderweg heb ik deze foto genomen. Wie als eerste raadt waar die genomen is, trakteer ik op koffie met een Bossche bol! Mijn huisgenoten zijn natuurlijk uitgesloten van deze prijsvraag, want die weten waar ik vandaag precies gewandeld heb ;-)