Weblog fr. Niek

Kort maar krachtig

We hebben de eerste groep gasten alweer uitgezwaaid. Wat gaan vier dagen toch snel voorbij, maar wat zijn ze ook intensief! We hebben er prachtige dagen op zitten. De mensen van deze groep hebben zich goed vermaakt en, nog belangrijker, ze hebben het met elkáár goed gemaakt. De activiteiten die we georganiseerd hebben vonden gretig aftrek en bijna iedereen ging naar huis met zelfgemaakte sieraden, een schilderij of een bewerkte steen. En wijzelf, wij hebben vooral plezier beleefd aan die genietende mensen.
Dat plezier blijkt aanstekelijk te werken. Ik heb me er over verbaasd hoeveel mensen zich als vrijwilliger willen inzetten om zo'n vakantie te laten slagen. Koks en gastvrouwen, een verhalenvertellen en een vuurspuwer, een heel gezin dat een speurtocht organiseert, raketten bouwt en meehelpt met de creatieve workshops, mijn moeder en een vriendin die een schilderworkshop geven, iemand die massages verzorgt en yoga geeft, een heel clubje medewerkers van ZIN die morgen komen schoonmaken, een medebroeder uit Udenhout die de hele week komt afwassen, mensen die een gehandicapte gast begeleiden, allemaal mensen die er voor gaan om er een geslaagde vakantie van te maken. Fantastisch!

En dan, vooral ook voor Pea - je krijgt de hartelijke groeten terug -, nog wat verslag van de afgelopen twee dagen. Dinsdagavond hebben we een workshop Djembé en Afrikaanse dans. Twee mensen van Jambo Afrika begeleiden dat en bijna iedereen is er bij. Zelfs met de dans, die best moeilijk is, doet nog een hele groep mee, ook een clubje meiden van zo'n 14, 15 jaar. Wanneer Wim besluit om foto's te maken, haken de meiden af. Tja, pubers vragen soms om wat meer tact.
Woensdagochtend start ik de dag weer met taiqi. Daarna is er de keuze uit een excursie naar Brabant Pers, een van de grootste krantendrukkers in ons land, en een schilderworkshop. Het is even spannend, want we moeten voor de excursie minstens 15 mensen hebben, maar we willen natuurlijk ook dat voldoende mensen mee schilderen. Gelukkig lukt het. Mijn moeder komt samen met een vriendin de workshop geven en er worden prachtige schilderijen gemaakt met een speciale techniek. Deze week had ik mijn handen nog vol aan het klaarzetten van materiaal, maar volgende week wil ik meedoen!

's Middags is er voor de jeugd een speurtocht rondom kasteel Nieuw Herlaer. De volwassenen die achterblijven gaan fietsen, maken sieraden of werken aan een speksteen. Ondertussen zijn mijn collega Phill en Iel in de keuken bezig met een heerlijke Antilliaanse maaltijd. De jeugd sluit de dag af met een disco en de rest met een glaasje en een knabbeltje in de huiskamer. Het wordt wat later dan anders. Het is toch al weer de laatste avond en morgen kunnen we uitslapen. Hoewel, enkele mensen willen morgen toch graag taiqi doen. Dat doen we dus ook.

's Ochtends ben ik verrast door het grote aantal gasten dat nog met de taiqi meedoet. Ik had er vier of vijf verwacht, maar ze stonden me met z'n elven op te wachten! Na het ontbijt maak ik met twee gasten nog een speksteen af. Het resultaat van zo'n steen is toch altijd weer verrassend. Uit een grijze brok steen ontstaat een prachtig glanzende marmerachtige figuur en veel voldoening. In het auditorium worden de gemaakte kunstwerken geshowd en enkele gedichten voorgedragen. Zo sluiten we de dagen af en vertrekken we met z'n allen naar Esch om met een pannenkoek echt de vakantiedagen te beëindigen. Tot slot nemen we in Vught afscheid van elkaar.
Het is hartverwarmend om te zien hoe iedereen in die paar dagen met elkaar verbonden is geraakt. In een paar dagen tijd leer je mensen kennen én hun verhalen. Sommigen zien we volgend jaar weer terug, anderen niet, maar ik ben blij dat we bij allen een goed verhaal aan al hun verhalen hebben mogen toevoegen.
Frater Niek op 21.07.05 om 09:27 [link-->]

Even tussendoor...

De eerste vakantievierdaagse is in volle gang. We hebben er onze handen vol aan. Gisteren zijn we van 9.00u tot 0.30u in touw geweest om alles soepel te laten verlopen, en ook vandaag is er veel te doen. Nu heb ik even pauze, zodat ik kort verslag kan doen.
We hebben een leuke groep mensen in huis. 38 Gasten van allerlei komaf zijn hier bijeen voor vier dagen vakantie. Het blijft iedere keer opnieuw spannend. Zullen de mensen elkaar vinden en ontstaat er dan iets van een gemeenschap? En even zo blijft het iedere keer weer een klein wonder hoe al die mensen die elkaar niet kennen binnen enkele uren met elkaar omgaan alsof ze elkaar al jaren zien. Aan het eind van de dag weet ik niet meer welke kinderen bij welke broertjes of zusjes of ouders horen en evenmin welke volwassenen nu ook alweer bekenden van elkaar waren en wie niet. Het maakt niets meer uit.
We hebben gisteren een fietstocht gemaakt naar De Kleine Aarde in Boxtel. Het is een informatiecentrum over duurzaam gebruik van de aarde. Interessant om te zien wat er op dat gebied allemaal mogelijk is. Voor de kinderen en jongeren waren er speurtochten en een diploma. Dat leverde natuurlijk glunderende gezichten op. Er was nu een tentoonstelling over de mondiale voetafdruk. Dat is de hoeveelheid aarde die je nodig hebt om in jouw levensbehoefte te voldoen. Voor alle mensen op de wereld is er in principe 1,7 ha beschikbaar. De gemiddelde Nederlander gebruikt daarvan 4,7 ha, de gemiddelde Amerikaan zelfs 8,4! Kun je nagaan wat er voor de arme landen overblijft. Ik heb op internet de test gedaan een ik kwam zelf uit op 4,0 ha. Kan best nog wel wat minder denk ik!
's Avonds was er een kampvuur en een verhalenverteller. Helaas stond het kampvuur vanwege de regen alleen en zaten wij onder een afdak op een andere plaats. Daarna hebben we samen met een deel van de gasten onze dagsluiting gebeden. Toch fijn dat er zo iets van onze religieuze dagorde overeind blijft. De rest van de dag is het toch veel sjouwen.

Aan het eind van de dag ben ik goed moe, letterlijk goed. Dit soort vermoeidheid levert, merk ik, geen enkel probleem op. Het genot van al die tevreden en genietende mensen maakt dat de vermoeidheid zorgt voor een goede nachtrust en weer een fit gevoel bij het opstaan.
Om 7.00u sta ik dan ook al tapijt in repen te snijden om de tafels te beschermen tegen het steengruis van de zeepsteenworkshop die ik straks ga doen. Aansluiten doe ik met de gasten tai-qi en een korte meditatie. Dan ontbijt, even wat dingen regelen voor de fietsers, spullen klaarzetten en aan de stenen beginnen. Er is zoveel keus in de programma's dat er nog niet veel mensen met steen beginnen zodat ik ook nog wat tijd heb om aan mijn eigen steen te werken. Tegen lunchtijd dreigt het te gaan regenen en stoppen we het raspen en schuren omdat we naar binnen moeten. Intussen ziet de lucht er nog dreigend uit, maar er is al twee uur niets meer uitgevallen, dus zometeen gaan we maar weer verder...
Frater Niek op 19.07.05 om 03:22 [link-->]

In vijf dagen mijn fraterzijn onder de loep

De retraite zit er weer op. Ik ben er heerlijk uitgerust en opgeladen van teruggekomen. Het doet me ieder jaar opnieuw weer goed om op deze manier wat afstand te nemen van het dag-dagelijkse. De stilte, het andere dagritme, de studie en het extra gebed zijn bijzonder verkwikkend, zeker na een stevig schooljaar.
Dit jaar had ik als onderwerp voor de retraite het boekje 'Het is als een spiegel', een boekje van Frank Kazenbroot over de regel van Augustinus. Augustinus schreef aan het eind van de 4e eeuw al een regel voor het leven in een religieuze gemeenschap. Aan de hand van die regel, de commentaren van Frank en onze eigen leefregel heb ik me bezig gehouden met mijn eigen frater-zijn (Lees meer over daarover).

Nu sta ik aan de vooravond van de eerste vakantie-4-daagse. Ieder jaar organiseren wij als communiteit twee keer vier dagen vakantie in ZIN. Daar komen mensen vakantie houden die om uiteenlopende redenen anders niet op vakantie zouden gaan. We organiseren een programma en samen met een groep vrijwilligers verzorgen we die vier dagen volledig. De mensen worden echt verwend. Ik ben altijd blij met deze dagen omdat het echt iets is van onze communiteit gezamenlijk. Door het jaar heen heeft ieder vooral zijn eigen werk, maar nu brengen we samen iets tot stand. De komende dagen zal ik wat verslag doen van deze dagen.

Frater Niek op 18.07.05 om 08:54 [Lees verder >]

HET IS VAKANTIE!!!

Eindelijk is het zover. Het is vakantie! Ieder jaar opnieuw wegen de laatste loodjes zwaar, maar dit jaar was het wel dubbel zo zwaar geloof ik. Nog nooit hebben we zo moeten trekken en duwen om onze leerlingen op de rails te houden. En nog nooit hebben we zo getwijfeld of we onze leerlingen voldoende voorbereid hebben op een vervolgopleiding en op de maatschappij.
Alle vijf de leerlingen die voor een volledig diploma opgingen hebben dat gehaald. Maar ik betwijfel of ze dat ook allemaal gehaald hadden wanneer ik zelf examinator was geweest. Blijkbaar is kennis alleen nog steeds voldoende om het staatsexamen te kunnen behalen. De vaardigheden uit de einddoelen doen er klaarblijkelijk niet zo toe. Maar dan rijst bij mij wel de vraag: wat is de waarde van zo'n diploma? Het lijkt me wat aan inflatie onderhevig.
Het meest heb ik me verbaasd over de beoordeling van de sectorwerkstukken. Werkstukken die niet aan de formele eisen voldeden werden toch geaccepteerd. En presentaties aan de hand van posters die soms het knutselwerk van SO1 (de kleuterklas) niet overstegen werden met een 'goed' beoordeeld.
Het meest ellendig voel ik me erover dat we eigenlijk pas helemaal aan het eind van het jaar ons goed realiseren waar het tekortschiet. We hebben dat het hele jaar door wel gezien, maar steeds gedacht dat het wel goed zou komen. Dat is ook gebeurd - ze hebben hun diploma op zak -, maar ik had ze toch liever iets anders meegegeven dan zo'n diploma.
Voor het volgend schooljaar hebben we al bedacht dat we enkele 'go/no-go'-momenten in gaan bouwen. Dat zijn momenten waarop steeds bekeken wordt of een leerling op het goede spoor zit om zinvol examen te doen. Daarbij gaan dan juist (uiteraard naast kennis) de vaardigheden als zelfstandigheid, informatieverwerking, presentatie een belangrijke rol spelen.



Maar goed, nu eerst vakantie! Ik probeer maar te genieten van die leerlingen die wel terecht hun diploma gehaald hebben en vooral ook van degenen die met hard knokken enkele certificaten hebben weten te behalen. Verder denk ik voorlopig even niet meer aan school. Op deze site zul je dan ook even geen input vinden over school en onderwijs, maar alleen over andere dingen die me bezighouden. Over zes weken pak ik de onderwijsdraad dan wel weer op.

En voor nu: eerst op retraite in Diepenveen. Een weekje mijn geestelijk leven oppoetsen, want dat is de afgelopen maanden toch wat in het slop geraakt.
Frater Niek op 10.07.05 om 10:53 [link-->]