We hebben 11 examenkandidaten!?
Vandaag is het gebeurd. De inschrijving voor de staatsexamens is de deur uit. Elf kandidaten. Tien uit onze eigen klas en één oud-leerling die via onze school de laatste certificaten gaat halen voor een diploma. De meeste leerlingen hebben de afgelopen periode hard gewerkt om te laten zien dat ze in staat zijn om examen te doen. En wat nog belangrijker is: dat ze ook op een vmbo-t niveau kunnen werken. De meesten wel, maar niet iedereen. Sommigen hebben hard gewerkt, maar komen desondanks niet aan het niveau dat verwacht wordt. Andere hebben dat niveau misschien best wel, maar laten daar niets van zien. En dan blijkt weer wat voor onmogelijke opgave het is om daar een goede scheiding in aan te brengen. In bijbelse beelden: om het onkruid te plukken terwijl het koren nog opkomt. Want wie weet of je met het onkruid niet het koren vernielt?
Maar het bijbelse beeld gaat niet op. Wat schiet het onkruid er mee op om tussen het koren op te groeien en daar straks zinloos te staan? Zou ik het onkruid niet liever voorzichtig uitsteken en elders tot bloei laten komen? Kan het dan tot zijn recht komen? Het kost me dan ook veel moeite om dit traject in te gaan met sommige leerlingen. Het lijkt dat iedere stap richting examen hun onvermogen zichtbaarder gaat maken. Dat iedere stap ze verder van hun kwaliteiten gaat brengen. En toch doen we het.
Diploma's zijn dwingend, heel dwingend in onze maatschappij. Zonder diploma lijken er geen mogelijkheden. Een diploma lijkt vele deuren te openen. Het lijkt... Want wat is de betekenis van een diploma als je geen agenda kunt bijhouden? Als je geen telefoongesprek kunt voeren? Als je niet kunt aannemen dat je niet alles goed doet? Als je niet in staat bent om de goede boeken bij je te hebben? Als je geen informatie kunt vinden? Als je voortdurend je geduld verliest? Als je je wereld met leugens bij elkaar moet houden? Als je geen eigen verantwoordlijkheid wilt nemen?
Toch ook goed nieuws uit deze week. Een leerling heeft een stageplek gevonden. Een baantje in de koudetechniek en dat is precies de richting die hij wou. Deze jongen is geen studiebol, maar werken kan hij wel. Gaat hij zijn diploma halen dit jaar? Om eerlijk te zijn: Ik denk het niet. Maar als hij op zijn werkplek zijn kwaliteiten kan ontwikkelen dan komt hij er wel.
O ja, ik heb distels in mijn tuin staan. Het zijn mooie planten!
Frater Niek op 30.11.05 om 11:06 [
link-->]
Grmbll...
Op woensdag sta ik meestal niet voor de klas. Ik heb namelijk nog 4 uur per week voor ICT op mijn lijstje staan en eerlijk gezegd: daar is weinig lol aan te beleven. In een kleine school als de onze zijn er weinig middelen om ICT fatsoenlijk van de grond te krijgen. We hebben dan ook een computerverzameling van krijgertjes tussen 10 en 4 jaar oud. Economisch gezien allemaal afgeschreven materiaal. Misschien boeiend voor de hobbyist die van klassiekers houdt, maar voor mij een grote ellende (en voor de leerlingen in elk geval vaak ook!). Er is altijd wel een toetsenbord dat hapert of een cd-speler die het bijna begeeft. En zo hobbel ik mijn woensdagjes door en verandert er niks.
Nou ja, twee jaar geleden hebben we een nieuwe server geplaatst. Met een collega samen hebben we een paar dagen van de vakantie opgeofferd en sindsdien hebben we in elke klas internet! Dat was een verbetering. Maar die oude beestjes blijken niet bestand tegen de spyware-aanvallen die met ieder internetspelletje meekomen, dus traag, trager, traagst... Tot ze het niet meer doen. Dan maar weer opnieuw installeren, kost een halve dag vanwege alle verschillende video-, geluids- en netwerkkaarten, moederborden en monitoren. Hebben we een oplossing voor bedacht, maar die invoeren kost waarschijnlijk weer een paar vakantiedagen.
Vandaag liep de emmer over. Al enkele weken moet er een nieuwe virusscanner geïnstalleerd worden op alle pc's. Na enkele woensdagen voorbereiding is het al twee keer niet gelukt. En nog voordat het een keer wel kan lukken ligt de volgende klus weer klaar. Er moet een verhuizing voorbereid worden. Alle kabels moeten verlegd. Maar ja, waar liggen die kabels allemaal? Zijn ze lang genoeg?
Na bijna twee uur heb ik vier kabels ontward en in kaart gebracht. En dan slaat de frustratie toe. Waar ben ik nou mee bezig? Dit krijg ik nooit op een middag gedaan. Mijn collega-ICT-er blijkt twee vergaderingen te hebben en kan niet helpen. Een andere collega kan echt haar internet-pc deze middag niet missen, dus daar moet ik dan maar rekening mee houden.
"Ik krijg niks af. En als er al iets af komt, dan liggen er twee nieuwe taken voor in de plaats. Het heeft geen enkele zin om hier doelen te stellen, je haalt ze toch niet", gaat er door mijn hoofd. Doelen? Daar zit misschien wel de bottleneck. Ik heb eigenlijk geen idee wat hier op school de visie en het beleid op ICT-gebied is (behalve troubleshooting dan of 'denken in oplossingen').
Knap chagerijnig ga ik naar huis. We hebben een viering voor allerzielen, maar ik kan er mijn aandacht niet bijhouden. Dat levert me nog meer frustratie op. Zo kan het niet meer: morgen een gesprek met de directie.
Frater Niek op 02.11.05 om 11:20 [link-->]
