Grmbll.. deel 2
Ik ben er toch weer ingetrapt. De vorige ICT-malaise leek opgelost. Een gesprek met de directie, er bleken wel financiële middelen te zijn, ik mocht duidelijker mijn taken inperken. Ik had me nog wel zo voorgenomen om te stoppen met mijn ICT-taken, maar na dat gesprek dacht ik dat ik best weer verder kon...
Maar nu we in de verhuizing zitten en ik al weer twee dagen full-time kabeltjes aan het verleggen ben lopen de buizen weer vol. Kabels zijn te kort, zitten klem boven onbereikbare plafonds, zijn verkeerd aangesloten. De server staat op zijn nieuwe plek, maar herkent zijn internetaansluiting niet meer. Stekkertjes opnieuw aan kabels maken, stekkers ergens anders insteken (al weet ik ook wel dat dat niet helpt), kabel doormeten, toch maar een andere kabel proberen, vele malen bellen met de 'deskundigen' en geen steek vooruit komen. Een interne glasvezelkabel die er nog niet is, waar apparatuur op aangesloten moet worden die ik niet ken - wie heeft ooit bedacht dat wij zo'n kabel nodig hebben? -.
En intussen voel ik de hete adem van collega's en leerlingen in mijn nek. "Hebben we vandaag nog steeds geen internet?" "Kan ik weer printen vanuit de klas?" "Mijn computer is nog niet aangesloten" Iedereen snapt natuurlijk heel goed dat wij hier ook veel werk aan hebben, maar ondertussen... Zelfs mijn ICT-collega, die er normaal toch wat beter tegen kan dan ik, heb ik vandaag horen zeggen dat hij er wat moedeloos van werd.
Al twee dagen kom ik 'op' thuis, vandaag bijna tegen het ziek aan. Morgen nóg een dag, hopelijk voorlopig de laatste.
Frater Niek op 21.12.05 om 07:59 [
link-->]
...en toch is nog niet alles daar
Ja zo gaat dat. Wanneer je begint te werken op een nieuwe lokatie, merk je ook wat je allemaal nog niet hebt. Dus vandaag was het een heen en weer gerijd met spullen die nog nodig waren en naar winkels om wat dingen aan te schaffen. Uiteindelijk vond ik het vandaag een veel vermoeiendere dag dan gisteren. Gisteren liep alles zo ongeveer volgens plan, nu moeten de gaatjes gedicht worden. Mijn ICT-tijd gaat daar voor een deel in zitten, al hebben veel van die gaatjes juist weer met ICT te maken.
Op de nieuwe lokatie is nog geen netwerk, nog geen telefoon, nog geen internet in de klassen. Het is onvoorstelbaar hoe onthand je dan bent in deze tijd. Volgens mij had niemand dat 15 jaar geleden (misschien wel 10 jaar geleden) kunnen voorspellen. Na een dag sjouwen hebben we dat alles nog steeds niet, maar is wel duidelijker hoe en wanneer het komt en heeft mijn collega ICT-er in elk geval de computers geïnstalleerd. Uiteindelijk heb ik er een tevreden gevoel over, al ga ik om kwart over zes bekaf naar huis.
En de leerlingen? Die lijken toch snel gewend te zijn. Na een rondleiding en een praatje over de afspraken op de nieuwe lokatie gaan ze al vrij snel aan het werk. Het is wel anders, maar het is toch school. Het is ook voor hen nieuw en dat maakt het ook wel wat bijzonder. Laten we daar maar gebruik van maken en proberen deze sfeer een beetje vast te houden. Het zal nog spannend genoeg worden! We zitten letterlijk en figuurlijk dicht op elkaar en het gebouw is behoorlijk gehorig, dus het zal van ons en van de leerlingen heel wat vragen om hier goed te functioneren. Morgen maar eens een gewone lesdag proberen!
wordt vervolgd...
Frater Niek op 14.12.05 om 11:34 [link-->]
...en alles is weg
Dat liep soepel. Eigenlijk liepen we ons in de loop van de ochtend al te vervelen. Alles stond klaar en de verhuizers kwamen pas om 13.00 uur. Een geluk dat niet alle leerlingen er waren, want met zo weinig structuur was zo'n ochtend voor een aantal een ramp geweest. De leerlingen die er wel waren hebben zich vermaakt met wat rondhangen, kletsen en computeren op de twee computers die nog níet ingepakt waren. In de middag hebben ze een film gekeken en zo hebben we dan gelukkig toch aan onze leerplichttijden voldaan.
Terwijl de leerlingen film keken zijn wij naar de nieuwe lokatie gegaan om daar alles op zijn plaats te zetten en alvast de belangrijkste dingen uit te pakken. Morgen zijn alle leerlingen er weer en dan moeten we normaal kunnen werken als we het onszelf en onze leerlingen niet te moeilijk willen maken. En dat normaal zal nog niet meevallen! Er gaat zeker twee keer per dag een kwartier verloren aan tijd om te lopen van de ene naar de andere lokatie. De tijdelijke lokalen zijn zeer gehorig en zullen dus behoorlijk wat discipline vragen. En, voor sommige leerlingen misschien wel de grootste ramp, internet doet het nog niet.
Maar er zitten ook mogelijkheden aan deze tijdelijke verhuizing. De kleinschaligheid van de nieuwe lokatie kan leerlingen wat meer op elkaar betrekken. En misschien dat het in deze korte tijd ook lukt om eens even van het 'basisschool-juk' af te komen en kunnen onze leerlingen zich misschien even wat meer serieus genomen voelen. Ik hoop dan ook alles de sfeer wat ten goed komt en dat dat in elk geval opweegt tegen alle nadelen die er ook aan zitten.
wordt vervolgd...
Frater Niek op 13.12.05 om 11:35 [link-->]
De dozen zijn gepakt
Morgen is het zover. De eerste verhuisronde gaat beginnen. Vanwege een grootse verbouwing van de school gaan we met twee klassen, de administratie, de directeur en de ambulante begeleiders verhuizen naar een ander gebouw op het uitgestrekte terrein van de instelling. Spannend allemaal, zo'n tijdelijke extra lokatie, met twee klassen. Hoe zullen we het daar stellen? Hoe gaat dat met onze leerlingen? Het zijn wel grote veranderingen die voor sommige leerlingen heel wat impact zullen hebben.
De afgelopen week hebben we met de collega's al veel inpakwerk gedaan. Het hele magazijn is leeg en vandaag heb ik samen met wat leerlingen ook het lokaal al ontmanteld. Morgen proberen we nog een paar lessen te geven om zolang mogelijk de structuur erin te houden (Mijn collega moest al denken aan het orkestje op de Titanic dat tot het laatst toe door moest spelen!). Om 12.00u verwachten we de verhuiswagens en voor het eind van de middag hopen we op de nieuwe lokatie te zitten. En dan maar zien hoe dat gaat...
Wordt vervolgd!
Frater Niek op 12.12.05 om 08:47 [link-->]
