[Vorig bericht: "Een visser aan het water"] [Volgend bericht: "Weerstand tegen God"]
24/06/2005: "'Alleen maar' er-zijn"
Ontmoet in de gevangenis: een Afrikaanse jongeman van 21 jaar, gedetineerd om uitgezet te worden. Hij vertelt me dat hij enigst kind is en dat zijn ouders niet meer leven. Hij vindt het moeilijk om naar zijn land terug te gaan, omdat hij niet weet waar hij zal kunnen wonen, en of hij werk zal vinden. Toch wordt hij zeer waarschijnlijk teruggezonden, en dat weet hij.
Misschien zal het hem meevallen om weer zijn weg in zijn land van herkomst te vinden, dat kan ik niet overzien. Ik probeer zijn aandacht te richten op wat er vandaag aan moois kan voorkomen in zijn leven: een gesprekje met een mede-gevangene, een tekst die hij leest, de zon die schijnt, een partijtje tafeltennis tijdens de recreatie vanavond.
Want dat is toch de kern van ons leven, van dat van hem, van mij, van iedereen: dat we oog hebben voor het vele goede dat er is, altijd, en niet vast gaan zitten in wat er niet is, of nog niet is, of wat er niet deugt of niet prettig is. Open naar het leven toe staan, dankbaar om wat er is, blij met het bestaan ondanks 'alles': dat is volgens mij ook open staan naar Hem toe, de Schepper van alle leven.
En verder, tijdens dat uur in de bezoekruimte? Luisteren naar deze man, er-zijn, zodat hij kan voelen dat ook zijn verhaal telt.