[Vorig bericht: "De bijbel is niet moeilijk"] [Volgend bericht: "Een feestelijke dag"]
28/01/2006: "Uitzien naar…"
Ik heb een beeld van de echte gelovige: iemand die enthousiast is, bruist van de energie, waar de vitaliteit van afstraalt en die iedereen versteld doet staan alleen al door zijn aanwezigheid.
Het is maar een beeld.
Eerlijk gezegd ken ik zulke mensen niet persoonlijk.
Er zijn er wel van wie gezegd wordt dat ze zo zijn (of waren). Franciscus van Assisi, Moeder Teresa…en natuurlijk Jezus zelf, en Maria.
Waar komt dat beeld vandaan? En is het een realistisch beeld?
Zelf haal ik die hoge norm niet die bij dat beeld hoort.
Ik ga uit van een andere omschrijving van ‘gelovige’: iemand die blijft uitzien naar Hem. Dat kan heel gemakkelijk zijn, als het goed met je gaat en je dat vertrouwen best kunt opbrengen dat Hij er is, dat Hij er zal zijn.
Soms is het heel wat lastiger. Wie voelt zich nooit eens leeg? Wie heeft nooit het gevoel dat hij niet vooruit te branden is?
Geloven is ook: het uithouden in die leegte, ook dán blijven uitzien naar… Dit lijkt misschien vrome praat maar…als je leeg bent, kun je altijd nog verlángen.

