[Vorig bericht: "Zieltjes winnen?"] [Volgend bericht: "Geloof uit een koffertje?"]
09/02/2006: "Heeft religieus leven in Nederland toekomst?"
Vorig jaar sprak ik een jongeman met interesse in religieus leven.
Hij oriënteerde zich op diverse ordes en congregaties met het oog op een mogelijke intrede.
Die oriëntatie viel hem niet mee.
“Als ik in Nederland ergens intreed, word ik bejaardenverzorger,” zei hij.
Ik moest aan deze uitspraak denken toen we gisteren een bijeenkomst hadden van drie Nederlandse communiteiten van fraters en andere huisgenoten: Eleousa (Vught), De Vuurhaard (Udenhout) en Elim (Tilburg).
Voor de fraters in Nederland geldt dat er twee aandachtsvelden zijn: lijnen naar de toekomst en zorg voor de oudere medebroeders.
De lijnen naar de toekomst worden door alle fraters ondersteund en dat is een groot goed in onze congregatie. Door ieders levensstijl en door het bedenken, stimuleren en mee dragen van initiatieven zoals Zin in Werk, De Vuurhaard en Studio Elim willen we als Nederlandse fraters een bijdrage leveren aan vitaal religieus leven in eigen land.
Er zijn nogal wat jonge mensen die daar interesse in hebben maar de weg erheen niet zo gemakkelijk vinden.
Wat de communiteit betreft waar ik woon: ook Elim willen we zo’n plaats laten zijn.
Dat vraagt wat van de bewoners van de Elim-communiteit maar we krijgen er ook veel voor terug: aan contacten en vriendschap, aan mooie vieringen, aan gezelligheid en verbondenheid. Natuurlijk is intreden in een orde of congregatie slechts een van de vormen van religieus leven. Er zijn nog andere en het is voor ieder van belang die vorm te kiezen die bij haar of hem past.
Voor de fraters in Udenhout en in Vught geldt hetzelfde op ander gebied, namelijk het bieden van tijdelijke huisvesting aan (bijna) uitgeprocedeerde vreemdelingen en het ondersteunen van de activiteiten van Zin in Werk, het bezinningscentrum naast het fraterhuis in Vught.
Als tweede aandachtspunt is er de zorg voor de oudere medebroeders. We vormen immers één familie. En zoals in elke familie is er aandacht voor elkaar en is er een balans tussen die aandacht en het werken aan onze zending in en vanuit de eigen communiteit.