HomeWeblog fr. PaulArchieffebruari 2006Ogenblikken

[Vorig bericht: "Geloof uit een koffertje?"] [Volgend bericht: "Te veel geloofsbelijdenis"]

14/02/2006: "Ogenblikken"

Soms zijn er van die ogenblikken.
Alles licht op, alsof het doortrokken is van een mysterieus leven, alsof het allemaal lééft en schittert en goed en mooi is.

Je kunt zulke ogenblikken niet maken. Ze gaan voorbij en komen hopelijk terug, soms vaak, soms pas na heel lange tijd.

Zelf verbind ik er de naam van God mee, als de Schepper van alle leven en Degene die ook dit soort ogenblikken als geschenken aan me geeft.
En tegelijk weet ik dat Hij er op andere momenten even goed is en dat dat net zo goed momenten zijn die ik van Hem ontvang.

Is er iemand die dit herkent?

Reacties: 2 reacties : bekijk reacties >>>

op woensdag, 15/02/06 reageerde jan:

Moest even denken aan Guido Gezelle. Hij kan het zeer mooi verwoorden:

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heiligen voet,
talen en vertolken
't diep gedoken Woord zo zoet...
als de ziele luistert!

Guido Gezelle

op dinsdag, 14/02/06 reageerde jan:

Er zijn van die momenten dat je weet dat alles verbonden is. Dat we allemaal één zijn. Dat ik jou ben en jij mij.

Jan