[Vorig bericht: "Ogenblikken"] [Volgend bericht: "Is geloof wel mogelijk?"]
16/02/2006: "Te veel geloofsbelijdenis"
Er is te veel ‘geloofsbelijdenis’ en daarom is er zo weinig geloof.
Veel mensen geloven niet meer…dat is niet zo gek, want geloven is een waagstuk, het is riskant.
Psalmen zijn ánders dan een geloofsbelijdenis, want daarin klinkt ongeloof čn geloof door. In het leven is het er altijd allebei, of geen van beide.
Mijn hart kan pas blij zijn als ik mezelf niet overschreeuw, als ik mijn ongeloof, mijn twijfel niet overschreeuw…als ik me biddend toevertrouw en niet leef vanuit de ‘zekerheid’ dat ik geloof.
Dit heb ik niet zelf bedacht maar woensdagavond gehoord van Kees Waaijman.
Hij kwam de slotavond van een psalmcursus verzorgen in Elim.
Ik kreeg er meteen het gevoel bij: het klopt wat hij zegt.
Echt geloof, echt vertrouwen is vermengd met twijfel, vragen, onzekerheid. Je zet immers nogal wat op het spel als je je toevertrouwt aan Hem, zonder enige garantie dat dat een goede keuze is.