[Vorig bericht: "Vrijheid van belediging?"] [Volgend bericht: "Filmmiddag"]
20/02/2006: "Dialoog met andere religies?"
Wie vindt niet de beelden angstaanjagend van volksmassa’s die consulaten en ambassades van Europese landen bestormen? Welke houding moet je hiertegenover aannemen?
Welke houding neemt de katholieke kerk eigenlijk aan, heel concreet tegenover de islam?
Aan het begin van jaren zestig werd in Rome een concilie gehouden. Dat is een bijeenkomst van voornamelijk bisschoppen uit de diverse delen van de wereld.
Die hebben zich onder meer beziggehouden met de relatie van de katholieke kerk met niet-christelijke godsdiensten. Ook met de islam dus.
Lang voordat de verhoudingen zo gespannen werden als ze nu zijn, gaven zij een verklaring uit.
Ik haal daaruit de volgende teksten aan:
“De kerk ziet ook met waardering naar de moslims, die de ene God aanbidden, de levende en uit zichzelf bestaande, de barmhartige en almachtige, de Schepper van hemel en aarde, die gesproken heeft tot de mensen. Zij leggen zich erop toe zich met heel hun hart ook aan zijn verborgen raadsbesluiten te onderwerpen zoals Abraham, naar wie het islamitisch geloof graag teruggrijpt, zich aan God heeft onderworpen. Hoewel zij Jezus niet als God erkennen, vereren zij Hem toch als profeet en zij eren zijn maagdelijke moeder Maria, die zij soms zelfs eerbiedig aanroepen. Bovendien verwachten zij de dag van het oordeel, wanneer God alle mensen doet verrijzen en zal vergelden. Daarom houden zij het zedelijk leven hoog en eren God vooral door gebed, aalmoezen en vasten.
Aangezien in de loop van de eeuwen tussen christenen en moslims niet weinig onenigheid en vijandschap is ontstaan, spoort het concilie allen aan om zich – het verleden vergetend – ernstig toe te leggen op wederzijds begrip en in het belang van alle mensen de sociale rechtvaardigheid, datgene wat moreel goed is en ook vrede en vrijheid gezamenlijk te verdedigen en te bevorderen.”
Dat is het ideaal en het werd meer dan veertig jaar geleden zo verwoord.
De aansporing is naar mijn idee nog onverminderd van kracht. Ze is in onze tijd juist nog meer van betekenis, hoe moeilijk het soms ook blijkt te zijn om eraan te voldoen.
Na de jaren zestig heeft met name de vorige paus, Johannes Paulus II, een stimulans gegeven aan contacten en dialoog met mensen uit de wereld van de islam.