[Vorig bericht: "Cum laude"] [Volgend bericht: "Stukgelezen?"]
05/03/2006: "Bij de Bron"
De evangelist Johannes vertelt over een ontmoeting tussen Jezus en een Samaritaanse vrouw. Zij kwam water putten en Jezus knoopte een gesprek met haar aan.
Een uitspraak die veel indruk op me maakt, is die van Jezus tot haar:
“Iedereen die drinkt van dit water, krijgt weer dorst, maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven, krijgt in eeuwigheid geen dorst meer. Integendeel, het water dat Ik hem zal geven, zal in hem opborrelen als een bron van eeuwig leven.”
Hoe vaak ben ik niet op zoek naar water uit de put? Hoe vaak kom ik niet als die vrouw water putten…, dingen die ik nodig heb, halen waar ik ze kan vinden?
Jezus zegt mij in deze uitspraak eigenlijk: “Onderhoud je relatie met God.” Dat levende water heeft te maken met de verfrissing en het lessen van mijn dorst bij Hem. Hoe? Doordat ik bij Hem wil zitten, in mijn meditatie, in mijn gebed. Doordat ik zijn woord wil lezen en tot me laten spreken.
Hoe kom ik daar nu zo op?
Vandaag hadden we als Elimgroep een bezinningsdag in een abdij bij Gent.
Het ontvangen van de betekenis van een Schrifttekst voor jou, op dit moment, was daarin belangrijk. We hebben het verhaal van de Samaritaanse vrouw in stilte overwogen en op ons laten inwerken. Daarna vertelden we elkaar iets over wat we in die stilte mochten ontvangen.
Ieders beleving daarbij was verschillend en werd gerespecteerd. Niets is ‘fout’, want het gaat niet om ‘de juiste interpretatie’ (zo die al bestaat).
Ik vond het weldadig om zo samen bij de Bron te zitten en met elkaar iets te delen van wat we beleefd hebben.