[Vorig bericht: "Stukgelezen?"] [Volgend bericht: "Twee aan twee"]
12/03/2006: "Woestijndag"
Dat was het gisteren, voor de leden van de koren Incanto (Zoetermeer) en Katharsis (Tilburg).
Allereerst was het goed en plezierig om elkaar weer terug te zien. We kennen elkaar al enkele jaren en voelen verwantschap: in sfeer, in repertoire, in de manier van vieren (liturgie).
De dag stond in het teken van de liturgie van de Goede Week.
Het lijden en sterven van Jezus, het vóórkomen van lijden in onze wereld, in ons eigen leven en hoe Jezus’ lijden dus niet alleen maar iets is van 2000 jaar geleden…
Het vragen naar het waarom van het lijden: soms stellen we zulke vragen tòch, terwijl we van tevoren weten dat er geen antwoord is.
Het is een hevige thematiek…maar het was goed om er niet met een wijde boog omheen te lopen – wat zo makkelijk was geweest, met het argument dat het wel gezellig moet blijven…
Gesprekken in groepjes van 4 à 5 mensen maakten het voor mij eenvoudiger om iets te delen van mijn eigen visie en beleving hierbij.
Zo was er bijvoorbeeld de vraag naar Gods aanwezigheid in het lijden: of je die kunt ervaren of juist niet. Mij overkomt het wel dat ik onder moeilijke omstandigheden voel dat Hij er voor mij is, hoewel Hij die moeilijkheden of het getob daarover niet wil (juist niet!). Ik heb niet zoveel met een ‘straffende God’, al wil ik nog wel geloven dat Hij (uiteindelijk) zal afrekenen met de echte schurken.
Maar ik ken ook de ervaring dat ik zijn aanwezigheid helemaal niet meer kan voelen...en dan moet ik het doen met mijn verlangen, om me door Hem gezien en bemind te voelen.
Iets horen over de beleving van anderen hierbij, en ervaren hoe verschillend mensen ook hierin zijn, dat vond ik verrijkend.