[Vorig bericht: "Oorlog en barmhartigheid"] [Volgend bericht: "Toren van Babel"]
05/04/2006: "Schapen zonder herder"
Vanmorgen las ik bij Marcus:
“Jezus zei tegen de apostelen: Kom nu eens zelf mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en rust daar wat uit.
Want wegens de talrijke gaande en komende mensen hadden zij zelfs geen tijd om te eten. Zij vertrokken dus in de boot naar een eenzame plaats om alleen te zijn. Maar velen zagen hen gaan en begrepen waar Hij heenging: uit al de steden kwamen mensen te voet daarheen en waren er nog eerder dan zij.
Toen Jezus aan land ging, zag Hij dan ook een grote menigte. Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder. En Hij begon hen uitvoerig te onderrichten.”
Ik zie mezelf zitten, ergens in die menigte.
Allemaal zoeken we naar woorden die leven geven, die ons een richting wijzen. Naar mensen die een voorbeeld voor ons zijn, van wie we voelen: die kan ik vertrouwen, die meent wat hij zegt, die leeft er zelf ook naar.
Waarschijnlijk is het van alle tijden, dat zoeken naar woorden die leven geven, dat verlangen naar mensen die zuiver leven, zodat wij zien: het kan ècht, zo zuiver in het leven staan als bijvoorbeeld Jezus ons dat voorhield. Het is geen vaag ideaal, dat je toch nooit haalt.
Ondertussen halen we dat ideaal natuurlijk niet.
Maar waar het om gaat, is niet dat we geen fouten mogen maken. Als je fouten gaat tellen, dan is niemand volmaakt en zou je iedereen dus moeten afschrijven.
Waar het wel om gaat, is dat we naar zuiverheid blijven streven in ons leven. Daardoor plaatsen we onszelf in de goede richting. En dat zal ons helpen om ook zo goed en zo zuiver mogelijk in het leven te staan.