[Vorig bericht: "Ongeloof typisch West-Europees"] [Volgend bericht: "Geweld roept geweld op"]
13/04/2006: "Witte Donderdag"
Vandaag is het in de katholieke kerk een bijzondere dag: ‘witte donderdag’, zo genoemd naar de kleur van de liturgische gewaden die voorgangers in de kerken dan dragen. ‘Wit’ is gekozen als verwijzing naar: goed, heilig, blijmakend.
Maar waar gaat het nu eigenlijk over?
Ik moet terugdenken aan de preek van paus Benedictus in Keulen, eind augustus vorig jaar. Ik was erbij, tijdens het slotweekend van de Wereldjongerendagen.
De paus sprak over de eucharistie, die haar oorsprong vindt op wat we nu ‘witte donderdag’ noemen.
Jezus vierde het joodse paasmaal met zijn leerlingen. Daarbij denken Joden, nu nog steeds, terug aan hun bevrijding uit Egypte: hun God had hen uit de slavernij naar de vrijheid gevoerd.
Het nieuwe dat Jezus deed, was: God ook danken voor het goede dat Hemzelf zou gaan overkomen aan het kruis en in de verrijzenis uit de doden.
Van het brood en de wijn die op tafel staan, zegt Hij dat het zijn lichaam en bloed zijn en Hij vraagt zijn leerlingen om te blijven doen wat Hij toen deed, en Hem zo te gedenken.
Wat gebeurt daar?
Op die vraag ging de paus in zijn preek in.
Doordat Jezus brood tot zijn Lichaam en wijn tot zijn Bloed maakt, verandert Hij de kruisdood die Hij kort daarna zal ondergaan, in een daad van liefde. Als je naar de buitenkant kijkt, is het een marteldood, een barbaarse manier van executeren die we in onze tijd nauwelijks meer kennen. Van binnen is het een daad van liefde: Jezus schenkt zichzelf weg, helemaal.
Het is een daad van omvorming, van verandering van het kwaad in de wereld, zoals wij allemaal graag zouden willen dat onze wereld omgevormd wordt tot iets beters, en dat ze verandert en ‘erop vooruitgaat’.
Geweld en dood hebben zo als het ware geen kracht meer, omdat ze niet meer het laatste zijn. Er is iets dat sterker is.
De preek, of ‘homilie’ zoals ze ook genoemd wordt, is (onder meer) nog terug te vinden op: www.jongkatholiek.nl/jongkatholiek/index.php?id=38
(Het gaat om de homilie in de afsluitende eucharistieviering op het Marienfeld, 21 augustus 2005)