[Vorig bericht: "Witte Donderdag"] [Volgend bericht: "Dood"]
14/04/2006: "Geweld roept geweld op"
Woorden van Jezus die me vandaag bezighouden:
“Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.”
Volgens de evangelist Lucas heeft Jezus dit gezegd nadat Hij aan het kruis was geslagen.
Het gaat wel erg ver.
Op een barbaarse manier aan je eind gebracht worden…en dan toch nog bidden voor degenen die dat doen.
Wie zou dit Jezus na kunnen zeggen, als hij dit zou moeten ondergaan? Wie zou het wìllen?
Is het wel reëel?
Moet je niet mensen kunnen vervloeken en liefst nog met hen laten afrekenen omdat ze je zoiets aandoen?
Hoe moeilijk en hoe dwaas Jezus’ houding op het eerste gezicht lijkt, ook voor mij: toch vind ik het sterk wat Hij zegt.
Geweld roept geweld op.
Als Jezus zich met een lijfwacht had omringd, had Hij misschien zijn arrestatie en executie kunnen voorkomen. Of, als Hij toch ter dood was gebracht, dan had Hij tenminste gewroken kunnen worden, bijvoorbeeld doordat zijn leerlingen of zijn lijfwacht de mensen die hadden bijgedragen tot zijn executie, waren gaan ‘omleggen’.
Het had een bloedige strijd kunnen worden.
Wat ik sterk vind, is dat Jezus steeds de mensen heeft opgeroepen om elkaar het leven te gunnen, en dat Hij daar ook aan vasthoudt wanneer zijn eigen leven bedreigd en zelfs genomen wordt.
Hij heeft zo de weg naar leven, licht en liefde willen wijzen…en is die weg zelf ook gegaan, tot het uiterste toe. Het was helemaal geen gemakkelijke weg, maar Hij stònd ervoor en liep er niet voor weg toen het moeilijk werd.
Uit zijn gebed voor degenen die Hem kruisigen, spreekt voor mij verder nog hoop:
zelfs al ga ik helemaal de verkeerde kant uit (en misschien wel zonder dat te beseffen, zoals de soldaten het niet beseften), dan nog schrijft Jezus me niet af. Integendeel: Hij zou voor me bidden.