[Vorig bericht: "Die ons voorgingen"] [Volgend bericht: "Het leven is goed"]
29/04/2006: "De Weg, de Waarheid en het Leven"
Als ik me afvraag wie Jezus voor mij is, licht een van zijn woorden uit het Johannes-evangelie voor me op:
”Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.”
De Weg, omdat Hij de weg is naar God, naar de Vader…en tegelijk zelf God is, de Zoon.
De Waarheid: omdat Hij centraal staat in mijn leven. Wat er ook mag gebeuren, wat er eventueel ook allemaal mag wegvallen, aan die oriëntatie op Hem wil ik vasthouden. Niet als een ‘objectieve waarheid’ maar vanuit een diepe beleving: het is waar wat Hij ons zegt en heeft voorgeleefd blijkens het Nieuwe Testament.
Het Leven: bij Hem vind ik het echte leven, bij Hem vind ik zelfs eeuwig leven.
Eeuwig leven?
Daar geloven we niet zo gemakkelijk in, in onze dagen. Er is geen enkel bewijs voor dat het bestaat.
Toch houdt Jezus ons voor: wie in Gods Zoon (in Hem dus) gelooft, gaat niet verloren maar zal eeuwig leven hebben.
Hier wordt van ons vertrouwen gevraagd: vertrouwen dat Hij ons draagt, dat wij veilig zijn in zijn handen, dat wij niet verloren gaan.
Dat vertrouwen wordt vaak doorkruist door ongeloof.
Juist sterk geloof kan grote twijfel kennen. Wie zich volledig wil overgeven, zet immers veel op het spel.
Toch blijft zelfs een aangevochten geloof een heel geloof.
De belofte van eeuwig leven aan degenen die in Gods Zoon geloven, is dus ook gericht tot wie twijfel kent. Een volmaakt geloof wordt niet van ons gevraagd.
Wat betekent dat eigenlijk: ‘eeuwig leven’ ?
Ik denk dat je mag zeggen: een leven bij God, dat nu al begonnen is en dat later vol zal worden wanneer wij definitief bij Hem zijn gekomen.