[Vorig bericht: "De Weg, de Waarheid en het Leven"] [Volgend bericht: "Radicaliteit"]
30/04/2006: "Het leven is goed"
Woorden van Jezus houden me bezig die ik gisteren hoorde voorlezen in een bijeenkomst:
“Kom allemaal tot Mij, jullie die uitgeput zijn en onder lasten gebukt, en Ik zal jullie rust en verlichting schenken. Neem mijn juk op je schouders en leer van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart; en jullie zullen rust vinden voor je zielen, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.”
Wat is dat voor een juk waar Jezus over spreekt?
'Juk’ klinkt niet zo gunstig: het doet denken aan dwang, beproeving, onderwerping. Toch was een juk óók een handig hulpmiddel, bijvoorbeeld voor ossen om een ploeg te trekken of voor mensen om emmers te dragen.
Jezus’ woorden roepen bij mij op dat het erom gaat, ons leven te nemen zoals het is.
Niet vanuit een fatalistische houding. We mogen eraan verbeteren wat we kunnen.
Maar er blijft toch van alles over waar we geen vat op hebben: naast levensvreugde en plezier zitten daar ook teleurstellingen bij en verdriet.
Het gaat er Jezus volgens mij om dat we dat alles aanvaarden, inclusief de minder goede dingen, als we die niet kunnen ontgaan.
Hijzelf deed het ons voor: Hij ging zijn weg tot op het kruis toe. Zijn Vader had Hij wel gevraagd of dat aan Hem kon voorbijgaan, maar Hij had daar zelf aan toegevoegd: “Niet mijn, maar uw wil geschiede.”
Ik voel me door Jezus opgeroepen om mijn leven te zien als goed, ook al beleef ik natuurlijk niet alles als ‘goed’ (en wie herkent dit niet?). Cruciaal is voor mij dat Hij me roept om Hem te volgen, dat Hij de waarheid is van mijn leven. Ik weet me in zijn hand, en wanneer ik dat niet kan voelen, weet ik ten diepste toch dat dat zo is… en hoop ik maar weer op momenten waarop ik het wel zo kan voelen.
Dat omvat-zijn door Hem zie ik tot over de grens van de dood heen.
Ook al weet ik wel dat ik daar niets van kan bewijzen.
Het voelt voor mij als voortdurend op weg te zijn naar mijn bestemming, een leven lang pelgrim zijn. En dat is fundamenteel goed.
Eigenlijk kan er bijna niets fout gaan. Bijna… want ik kan me afkeren en hard weglopen. En zelfs dan… ik durf te geloven dat Hij me zelfs dan achterna komt, en bij me wil zijn, ook als ik er niet van wil weten.
Hij zal zich niet opdringen, maar wel bij me zijn.