[Vorig bericht: "Bisschop Bekkers"] [Volgend bericht: "Agressie in de bijbel"]
10/05/2006: "Magnificat"
Gisteravond was de meditatie van de Elimgroep gewijd aan het Magnificat, ook bekend als de lofzang van Maria.
Het is een loflied op God, dat Maria heeft gezongen of uitgesproken toen ze haar nicht Elisabet bezocht, die evenals zij in verwachting was.
Zo beschrijft Lucas het, in het eerste hoofdstuk van zijn evangelie.
Het Magnificat bevat een omkering van waarden.
Het laat zien hoe mensen in het leven staan, die in de eerste plaats op God hun vertrouwen stellen en daarvan leven.
Het is ook een strijdlied, waarin de arme, de kwetsbare, kortom ieder mens die niet meetelt, een ereplaats krijgt. Wat in onze wereld niet zo belangrijk gevonden wordt, heeft een vooraanstaande plaats bij God.
Eigenlijk laat het Magnificat zien hoe God kijkt. En wij mogen proberen om met zijn ogen te kijken naar anderen, naar onze wereld, naar onszelf. Ogen vol barmhartigheid.
We mogen ontvangende mensen zijn, die Hem toelaten in ons leven, die toelaten dat Hij inbreekt en dat wij daardoor moeten ‘ombuigen’. Daar hangt voor ons een prijskaartje aan: de prijs die we daarvoor moeten betalen, is dat we niet alles meer zelf kunnen doen, dat we de greep op ons leven moeten loslaten. Niet ik, maar U: doet U het maar, niet mijn maar uw wil geschiede.
Je kunt gerust zeggen dat heel het Oude Testament in het Magnificat zit. God met zijn volk onderweg, eindeloze liefde en barmhartigheid.
Het gaat in het Magnificat over Hem als redder en bevrijder van kleine mensen. Door de generaties heen is hij trouw en barmhartig gebleven jegens allen die het met Hem en zijn bedoelingen hebben volgehouden.
Hij is een God van mensen, die op hen betrokken is en hen ook inzet en nodig heeft in het grote visioen van de ‘goede aarde’ waar aan ieder mens recht wordt gedaan.
Maria bezingt dit alles en is daarmee een profetische gestalte, iemand die spreekt namens God.
Haar Magnificat neemt een belangrijke plaats in de liturgie, aangezien het elke avond in de vespers wordt gezongen. Het staat, zoals gezegd, in het Nieuwe Testament en is daarmee niet ‘zo maar’ een lied uit de katholieke traditie, maar een lofzang die alle christenen veel te zeggen heeft.