[Vorig bericht: "Magnificat"] [Volgend bericht: "Sólo Dios?"]
11/05/2006: "Agressie in de bijbel"
Wie kent geen gevoelens van haat en woede?
Agressie is iets dat leeft in ieder mens maar het is soms moeilijk te accepteren dat het ook in mìj zit.
En als ik het onder ogen durf te zien, dan kan ik er toch niet bij God mee aankomen?
De Israëlieten hadden daar niet zo’n moeite mee.
In het Oude Testament vinden we teksten waarin zulke agressie onverbloemd wordt geuit.
Zo bijvoorbeeld in psalm 109.
De schrijver van deze psalm klaagt erover dat zijn omgeving hem slecht behandelt:
“Er zijn woorden van haat om mij heen, als een vijand geld ik – onverdiend.” (vers 3)
Over degene die hem zoiets aandoet, zegt hij dan tot God:
“Laat zijn kinderen vaderloos worden, en tot weduwe worden zijn vrouw.
Laat ze zwerven, zijn kinderen, als bedelaars, en moeten schooien van honger en dorst.
En laat niemand hem trouw blijven in vriendschap, niemand omzien naar wie vaderloos zijn.
Laat zijn nageslacht uitgeroeid worden, en in het volgende geslacht zijn naam uitgewist worden.” (verzen 9, 10 12 en 13).
Het raakt me dat hier een mens van vlees en bloed aan het woord is, die zich helemaal durft te uiten tegenover God. Hij is open, óók in zijn boosheid, en spreekt die dus ook uit in zijn gebed. Hij heeft er geen last van dat het uiten van zoveel agressie ‘niet vroom’ zou zijn en daarom niet zou mogen.