[Vorig bericht: "Agressie in de bijbel"] [Volgend bericht: "Associatie"]
13/05/2006: "Sólo Dios?"
Vrij bekend is het Taizé-lied ‘Nada te turbe’.
De betekenis van de tekst is niet altijd even bekend:
“Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken.
Wie God kent, komt niets tekort. God alleen is genoeg.”
De laatste woorden luiden in het Spaans: “Sólo Dios basta.”
Het zijn woorden van de mystica Teresa van Ávila. Maar wat betekenen ze eigenlijk?
Wat kun of moet je daar nou mee?
Ik vind het helemaal niet zo gemakkelijk om te beleven dat ‘God alleen genoeg is’.
Vaak ben ik toch bezig om het mezelf zoveel mogelijk naar de zin te maken, om eventuele problemen op te lossen, contacten te verbeteren, kortom: aan mijn welbevinden te werken.
Is dat dan verkeerd?
Niet natuurlijk.
Hoe beter een mens zich voelt, hoe gemakkelijker en plezieriger hij zich ook zal gedragen in zijn relaties met anderen en hoe beter hij zijn werk zal doen.
Maar…soms kunnen er in de omgang met anderen situaties zijn ontstaan die niet oplosbaar zijn, of die dat in elk geval voorlopig niet zijn. Dat kan aan de orde zijn in een huwelijk maar ook in een leefgemeenschap.
Zulke situaties plaatsen me voor de test: kan ik met Teresa van Ávila zeggen dat ‘God alleen voldoende is’? Of zie ik God slechts als Iemand die mijn welbevinden moet verzekeren?
Binnen in mijzelf is er een plaats waar God woont, en waar anderen niet kunnen binnendringen, waar ik werkelijk thuis kan zijn.
Ik kan me erop toeleggen daar dieper met God verbonden te raken en zo verder te leven met wat onoplosbaar is.
Moeilijk? Toch maar aan beginnen.