[Vorig bericht: "Samen de toekomst in"] [Volgend bericht: "Davita's harp"]
18/05/2006: "Tien jaar Stichting Leergeld"
Kinderen niet de dupe laten worden van een moeilijke financiële situatie van hun ouder(s)… Maar ook, soms: mensen de weg wijzen naar voorzieningen en hulpverleners in onze gecompliceerde samenleving. En verder: naar het verhaal van mensen luisteren.
Stichting Leergeld, die dit nastreeft, bestaat 10 jaar. In Tilburg althans.
Gisteren werd hier aandacht aan besteed.
Als vrijwilliger van deze stichting was ik erbij.
Er waren nogal wat gasten, afkomstig uit de gemeentepolitiek, de sociale dienst, het maatschappelijk werk en vertegenwoordigers van de sponsors van de stichting.
Samen luisterden we naar het pianospel van een getalenteerd 14-jarig meisje, voor wie Stichting Leergeld (samen met een andere sponsor) de lessen betaalt.
Ook waren er gesprekjes met de wethouder sociale zaken, een vrijwilliger van ‘Leergeld’ en de vrouw die aan de wieg van ‘Leergeld’ heeft gestaan.
Daarna was het tijd voor een spel: ‘Arm en rijk’.
De spelers konden ervaren hoe het is om als arm of als rijk kind door het leven te gaan. Opdrachten maakten dilemma’s duidelijk die kunnen ontstaan als de financiële ruimte in een gezin nagenoeg ontbreekt.
Voor mij was het plezierig om de betrokkenheid te ervaren van zoveel mensen.
Bij oppervlakkige beschouwing lijkt er in Nederland nauwelijks armoede te bestaan. Al helemaal niet als je de situatie hier vergelijkt met die in de Derde Wereld, of in het Nederland van de jaren dertig of veertig.
In de visie van ‘Leergeld’, die ook in het spel naar voren kwam, is er sprake van armoede als je niet goed kunt participeren in de maatschappij waar je deel van uitmaakt.
Ook al heb je het materieel honderd keer beter dan mensen in de Derde Wereld, of je grootouders of overgrootouders in de jaren dertig… je voelt dat niet zo, omdat je in het Nederland van 2006 om financiële redenen niet kunt meedoen aan het schoolreisje, of aan de voetbaltraining.
“Vroeger,” hoorde ik iemand gisteren zeggen, “was (bijna) iedereen in Nederland arm. Het was heel gewoon dat je in te grote sandalen liep en geen muziekles kon volgen. In de wijk waar je woonde, kende iedereen elkaar en kon je rekenen op onderlinge hulp. Daar is weinig meer van over.”
Natuurlijk gaan mensen niet altijd verantwoord met hun geld om. Sommigen kunnen dat helemaal niet. In sommige gezinnen stapelen problemen zich op.
‘Leergeld’ wil zulke situaties een beetje helpen verlichten.