[Vorig bericht: "Targets"] [Volgend bericht: "Dagelijkse dingen"]
31/05/2006: "Hoe is het mogelijk..."
Samen-leven in een groep van mensen die elkaar niet hebben uitgezocht. Merken dat je behoorlijk van elkaar verschilt, maar gelukkig ook iets gemeenschappelijk hebt; en dan niet zo maar ‘iets’, maar het fundament van je leven.
Optrekken met mensen die om de leefgroep heen staan, die ermee verbonden willen zijn, de een wat intenser, de ander wat minder stevig,
Het lijkt allemaal vrij ingewikkeld.
Soms is het dat ook, maar ik ervaar veel meer dat het wonderlijk en weldadig is om in een leefgroep als de Elimcommuniteit te mogen samen-leven met (momenteel) vier andere fraters. Daarnaast hebben we veel contacten met mensen die op de een of andere manier om ons heen staan en zich met ons verbonden voelen: degenen die hier werken, de leden van de Elimgroep en van de koren JKL en Katharsis, de mensen die geregeld bij ons komen om te mediteren of een cursus te volgen, enzovoort.
Verschillen tussen mensen geven, zoals overal, wel eens irritatie of soms een flinke ‘aanvaring’. Het bijzondere van Elim vind ik dat we toch altijd weer met elkaar verder gaan, wat er ook voorvalt tussen mensen.
Zijn we dan volmaakt? Natuurlijk niet, en er is geen garantie dat er ook nooit eens een flinke ruzie zal komen. Maar Elim laat mij ook zien dat het mogelijk is dat mensen met elkaar optrekken, dat we niet als ‘eilandjes’ in een grote oceaan zijn en het zo maar moeten zien te redden.
Een alternatieve vorm van ‘samen-leven’ zou je kunnen zeggen, naast het huwelijk en andere tweerelaties.
Ik ben er erg blij mee dat ik dit zelf mag meemaken. Juist omdat het wel eens moeilijk voor me is en ik ervoor heb gekozen om het ook dan vol te houden, merk ik dat het een enorme voldoening geeft wanneer het daarna weer heel goed voor me voelt. Ik mag dan dat goede met open armen ontvangen.
Ik kom hierop omdat ik vandaag in onze Leefregel de volgende passage las:
“Jezus Christus is gekomen om de scheidsmuren
die mensen van elkaar verwijderd houden, af te breken.
Wij beleven deze werkelijkheid in een leefgroep
waarin verschillen van afkomst, landaard, smaak, karakter,
werkzaamheden en maatschappelijk aanzien geen scheiding
mogen veroorzaken.
Door zo te leven belijden wij dat wij in Christus
elkaars broeders zijn geworden.
Als broeders ook streven wij ernaar allen die wij ontmoeten
te vergezellen bij het onderweg-zijn naar een toekomst
voor ieder gekenmerkt door onzekerheid en hoop.”
Voor ‘broeders’ moet je ook ‘zusters’ lezen wanneer dat van toepassing is. Zo hebben we bijvoorbeeld sinds kort enkele vrouwelijke geassocieerde leden.