HomeWeblog fr. PaulArchiefoktober 2006Lectio divina

[Vorig bericht: "Onze-Vader: want van U..."] [Volgend bericht: "Filmdag 'Osama'"]

02/10/2006: "Lectio divina"

Latijnse woorden, die letterlijk ‘goddelijke lezing’ betekenen.

Wat is het?
Het is een zoektocht naar de betekenis van de Schrift, naar wat God ons daarin wil zeggen. Daarbij gaat het om niets minder dan de diepere betekenis van een bijbeltekst. Als je daarin doordringt, kun je Christus ontmoeten. Je ziel kan zelfs één worden met God, zo lezen we bij een van de kerkvaders.

Dit is niet gereserveerd voor monniken, slot- en andere zusters, en fraters...
Een groter misverstand is niet denkbaar.
Het is even goed mogelijk voor jou, voor u, 'gewone' lezer!
De geschiedenis laat zien dat ook 'leken' zich ermee bezighielden, en dat gebeurt tegenwoordig nog steeds.

In de Middeleeuwen werd de lectio divina veelvuldig beoefend. Veel mensen gingen zo biddend om met de Schrift en ervoeren daarin het mysterie van de Godsontmoeting.

In onze tijd lijkt dit allemaal wat moeilijker te zijn...
Wij zijn wat meer gewend om kritisch te luisteren en te kijken, en vragen te stellen bij een tekst. Dat is niet verkeerd. Alleen als we blijven steken in het bestuderen van een Schrifttekst en zo niet meer tot ‘bidden bij de tekst’ komen, is er grote kans dat de Godsontmoeting aan ons voorbijgaat.
Het gevaar bestaat dan dat de studie of oefening zelf het doel wordt en we vergeten waar het eigenlijk om gaat: om Hem.
Ook zien we God vaak niet meer als Partner: we lopen het risico dat we te veel in onszelf kijken en Hem niet meer zien, ons niet meer laten aanspreken, niet meer ‘bij onze lurven gepakt worden’. Nu kun je dat laatste natuurlijk nooit afdwingen, maar je kunt wel een gunstige houding aannemen: God moet in het midden, niet ikzelf!

In Elim was er afgelopen vrijdagavond en zaterdag overdag een ‘weekend’ rond deze lectio divina.
We kregen uitleg over deze wijze van biddend met de Schrift omgaan, maar gingen het ook zelf doen, drie keer.
Wat me vooral is bijgebleven, is de stilte en de rust waarin we bij elkaar waren. Het was eenvoudigweg eerbiedig, zoals we elkaar en onszelf de gelegenheid boden om Gods woord tot ons te laten spreken.
Ik vond het gewoon heerlijk om zo bij elkaar te zijn, zonder dat we nu zo heel veel met elkaar gesproken hebben. En toch heb ik het gevoel dat we een groep waren, dat we samen dit ‘weekend’ hebben doorgemaakt.

Reacties: 3 reacties : bekijk reacties >>>

op dinsdag, 03/10/06 reageerde fr. Paul:

Johan,

Die lengte van 5 tot 7 verzen is maar een vuistregel die ik zelf hanteer. Het gaat er vooral om dat je een niet al te lange tekst neemt die een afgesloten geheel vormt, waar je bij kunt bidden.

op dinsdag, 03/10/06 reageerde fr. Paul:

Johan,

Goed dat je deze vraag stelt!
Het begint met het kiezen van een bijbeltekst. Je kunt het lezingenrooster van de kerk volgen, of een bijbelboek (b.v. een evangelie) van begin tot eind gaan lezen, elke dag 5 tot 7 verzen.
Lectio divina kent vier trappen:
a) De tekst lezen zoals hij er staat. Aandachtig, luisterend, ontvangend, zonder nog op zoek te gaan naar wat hij oproept. Je richt de blik naar buiten, naar de tekst, dus niet naar binnen.
b) Bij de tekst mediteren. Op zoek gaan naar de diepere betekenis, naar inzicht en kennis. Commentaren kunnen helpen maar zijn slechts hulpmiddelen. Het gaat om een geduldig overwegen, totdat het woord zelf gaat ‘spreken’. Steeds weer terugkeren naar de tekst, er het hoofdthema uit halen, de woorden oproepen en in je hart prenten. Je krijgt ‘smaak’ in de tekst en de diepere zin ontsluit zich.
c) Bidden bij de tekst. Jouw antwoord op het ontvangen Woord. Wat onder a en b staat, was al gebed, maar nu gaat het om een uitdrukkelijker bidden. Je kunt bijvoorbeeld dankbaarheid uitspreken over een inzicht dat je hebt ontvangen, of het verlangen uiten dat dit inzicht in je leven mag doorwerken en jouw ontmoeting met de Heer dieper en echter mag worden.
d) Contemplatie (beschouwing). Dit is de uiteindelijke vrucht van de Lectio Divina. Contemplatie is: in Gods tegenwoordigheid verkeren. Je hebt geen behoefte meer aan woorden. God is ‘binnengekomen’ in je hart en heeft bezit genomen van heel je wezen. Zijn ‘kijk’ op de dingen beïnvloedt jouw kijk daarop. Je kunt zijn aanwezigheid in de wereld ontwaren en anderen liefhebben zoals Hij.
Deze vier zijn één geheel. Je kunt er dus niet een onderdeel uit nemen en dat alleen maar doen.
Ik hoop dat deze uiteenzetting je iets verder helpt.

op dinsdag, 03/10/06 reageerde Johan K:

Dag Paul,
Je maakt me nieuwsgierig. Ik weet nou nog niet wat de Lectio Divina is. Hoe doe je het? Je schrijft dat het 'heerlijk' was. Kun je zeggen waarom, kun je zeggen wat het dan met je deed?