[Vorig bericht: "Lectio divina"] [Volgend bericht: "Sharing over onze Leefregel"]
07/10/2006: "Filmdag 'Osama'"
Ik zit nog vol van de film ‘Osama’ die ik vandaag nog eens gezien heb.
Een wereld vol onbarmhartigheid waarin ook mensen voorkwamen die ik als ‘iconen van barmhartigheid’ beschouw.
Albert en ik hebben een dag rond deze film verzorgd in Studio Elim, en Caspar en Niek waren er als deelnemers bij, samen met 7 anderen.
Frater Frans, een van de huisgenoten van de Elimcommuniteit, heeft gezorgd voor koffie en thee en voor een goed gedekte tafel waar we vanmiddag de broodmaaltijd konden gebruiken.
De beelden die me uit de film vooral bijblijven, zijn die van de onderdrukking van mensen – met name vrouwen – door het vroegere Taliban-regime in Afghanistan. Vrouwen mochten niet zonder begeleiding van een man op straat komen en het was hun niet toegestaan te werken. Weduwen zonder werkende zoon hadden een groot probleem: hoe te voorzien in hun levensonderhoud?
In de film laat zo’n weduwe haar dochter, verkleed als jongen, uit werken gaan. Dat gaat een tijdje goed, maar tenslotte wordt ze als meisje herkend. Even lijkt het erop dat ze de doodstraf zal krijgen maar daarvan wordt ze ‘gered’ door een bejaarde Taliban-leider die haar tot vrouw neemt – een huwelijk waar ze met afschuw aan begint.
Ik merk dat ik achteraf vooral aan het zoeken ben naar mogelijkheden om als vrouw onder zo’n wreed regime te overleven, op een waardige manier.
Wat doet het met mensen als ze voortdurend in hun mens-zijn aangetast worden? Waaraan kun je de sterken herkennen, degenen die daarin een weg gevonden hebben en zichzelf niet zijn kwijtgeraakt?
Bij sommige deelnemers leken zulke vragen ook te leven, zo bleek op enkele momenten van uitwisseling.
Het zijn vragen die voor mij te maken hebben met de kern van religieus leven: hoe blijf ik voelen en beseffen dat Hij me ziet, om wie ik ben, en hoe leef ik daarvan zelfs onder moeilijke omstandigheden? Hoe kan ik die kern van mezelf, degene die ik ten diepste ben, behoeden en bewaren?
Pasklare antwoorden heb ik niet. Het is en blijft een zoektocht maar het zijn wel de wezenlijke vragen in mijn leven, zo merk ik vandaag weer na het bekijken van ‘Osama’.