[Vorig bericht: "Elimgroep bij de Bron"] [Volgend bericht: "Kloosterkaravaan en Leefregel"]
26/10/2006: "Gedenken"
In het morgengebed gedenken we altijd de fraters die op die dag van het jaar zijn overleden.
Vanochtend was er een frater bij die ik vrij goed gekend heb.
Het is frater Kees Seelen, die vier jaar geleden is gestorven.
Ik heb hem leren kennen als bewoner en overste van het fraterhuis in Utrecht. Naast de zorg voor zijn medebroeders had hij een bijzondere zorg voor vluchtelingen, waarvan er ook enkele konden verblijven in het fraterhuis.
Uit het prentje dat bij zijn overlijden werd gemaakt, citeer ik:
“Kees kon vasthoudend zijn op een wijze die aan koppigheid grensde. Steeds bleef hij terugkomen op wat volgens hem het wezenlijke was, wat niet overboord mocht worden gezet. Die volharding en de manier waarop hij het uitdroeg, heeft hem invloed gegeven en heeft de communiteit het karakter gegeven dat ze tot op vandaag nog heeft: de meest uiteenlopende mensen onder één dak; de fraters als stabiele kern met daaromheen studenten, vluchtelingen, en het personeel in huis, een scala van mensen van veraf en dichtbij die – volgens afspraak – al dan niet deelnamen aan het communiteitsleven. En Kees, die daar doorheen liep, praatte, bemoedigde, steunde en iedereen de plek gaf die hem of haar toekwam.”
Het is maar een gedeelte uit de beschrijving op het prentje, maar ik herken er veel in van de keren dat ik het fraterhuis in Utrecht bezocht heb.
De fraters wonen er inmiddels niet meer. Niet alleen het leven van frater Kees maar ook de communiteit zelf is daarmee historie geworden.
Het is de moeite waard om op een dag als vandaag eens bij zijn leven stil te staan. Hij is een van onze voorgangers op de weg van barmhartigheid en broederschap, en hij heeft daaraan op een eigen wijze maar in overeenstemming met het charisma van de congregatie gestalte gegeven.