[Vorig bericht: "Gedenken"] [Volgend bericht: "De grote stilte"]
27/10/2006: "Kloosterkaravaan en Leefregel"
Gisteren en vandaag zijn de deelnemers aan de Kloosterkaravaan bij ons in Elim te gast.
Na kennisgemaakt te hebben met de spiritualiteit van de Franciscanen en de Trappistinnen, en na in de Eleousa-communiteit al de spiritualiteit van onze congregatie te hebben geproefd, zetten ze dit laatste nu bij ons voort.
Vanmorgen hadden we een sharing rond een tekst uit onze Leefregel.
Als communiteit hebben we om de twee weken zo’n uitwisseling en geven zo met elkaar aan hoe belangrijk voor ons de Leefregel is – die ik overigens zelf erg mooi vind, niet zo strikt en gebiedend maar eerder uitnodigend en inspirerend.
Wat me trof in de uitwisseling van vandaag was hoe herkenbaar en hoe algemeen-menselijk het verlangen naar vriendschap en naar trouw daarin is. Het woord ‘veiligheid’ viel ook in dit verband: mensen om je heen op wie je altijd kunt terugvallen, zonder bang te hoeven zijn dat je bedrogen uitkomt. En door dat te ervaren kun je ook de trouw en de goedheid beleven van die Éne op Wie je kunt terugvallen.
In onze Leefregel wordt over het samenleven in communiteiten gezegd:
“We willen er leven in hartelijke en trouwe vriendschap: een van hart en een van geest.”
Dat was de zin die mensen raakte en die dan ook meerdere keren geciteerd werd.
Het is niet een zo-maar-samenleven zonder meer. Het heeft een religieuze basis. Vandaar dat de Leefregel vervolgt met:
“Wij komen er bijeen voor gebed en bezinning.
Heel ons leven en werken verlangen wij immers gestalte te geven
vanuit ons toebehoren aan Christus.
Zijn dienstbaarheid moet ons bezielen.”
Ik vond het prettig en verrijkend om met mensen van buiten dit gedeelte van onze Leefregel te bespreken.
Er worden ook vragen gesteld en daarmee voel ik me uitgedaagd om weer eens te verwoorden waar het in mijn leven als frater over gaat.