[Vorig bericht: "Saaiheid"] [Volgend bericht: "Wandelen rond Weert"]
07/01/2007: "Driekoningen"
Gisteren, op 6 januari, trokken weer groepjes driekoningen-zangers door de straten, ook in Tilburg.
Er waren groepen bij die vanuit Elim op weg gingen en er terug kwamen: Elim Kinderkoor, Jongerenkoor St. Lucas en Katharsis.
Ik mocht ze alle drie een eind volgen.
’s Morgens en ’s middags zag en hoorde ik een zestal Katharsis-zangers in verpleeghuizen in Goirle en Oisterwijk. Veel mensen kwamen erop af en het was hun aan te zien dat ze blij waren met dit bezoek. Het waren echt ‘drie koningen’ die op zoek waren naar de stal met kribbe en die onderweg in hun liederen zongen over het doel van hun reis.
Ook ’s middags vergezelde ik Albert, Jozien en een deel van het Elim Kinderkoor, samen met enkele ouders, naar een verpleeghuis in onze wijk. Het was ontroerend om te zien hoe de zangertjes hun best deden tijdens hun eerste optreden buitenshuis.
Ik was met name blij voor Jozien en Albert, die samen een belangrijke impuls hebben gegeven tot de oprichting ervan. Zonder hen was het er niet gekomen. Ik gunde het hun dat ze ervan konden genieten.
’s Avonds ben ik een klein stukje meegelopen met Jongerenkoor St. Lucas, in de motregen, om foto’s te maken. Zij gingen zingend langs de huizen en belden aan.
Ik ging al snel terug naar huis om met Jozien aan de soep, worstenbroodjes e.d. voor het koor te werken.
Wat ik altijd erg leuk vind is dat de koren in onze huiskamer komen zingen. Het huis is dan ineens zo vol beweging en gezang, het is feestelijk, en dat nog extra natuurlijk wegens Caspars verjaardag.
Het dierbaarste is voor mij dat we met zovelen bij elkaar komen in Elim. Dat we, allemaal vanuit ons eigen huis of onze eigen kamer, elkaar weten te vinden op een ongedwongen manier en van elkaars aanwezigheid kunnen genieten. Het is inderdaad een zoektocht naar dat Kind, dat ook in ons leven geboren wil worden. Het enige wat we hoeven te doen, is het toe te laten, ervoor open te staan. Moeilijk? We mogen beseffen dat het een zoektocht is, een reis. We hoeven geen antwoorden te hebben op al onze vragen (en op die van anderen). Het is al genoeg als we op weg gaan, als we in beweging komen.