[Vorig bericht: "Driekoningen"] [Volgend bericht: "Bij de les gehaald"]
13/01/2007: "Wandelen rond Weert"
Ik werd geraakt door een gesprek met een van de wandelaars van vandaag.
Het ging over het verlangen van het hart, het verlangen van ieder mens naar zinvol en gelukkig leven. Het wordt zo vaak overschreeuwd in onze samenleving, waarin veel prikkels zijn.
Maar wat verlang ik nu ten diepste?
Voor mij is dat: gezien worden, bemind worden, om wie ik ben. En ik voel me gezien door Hem, die we in de christelijke traditie God noemen. Ik voel me gedragen door Hem, wanneer het goed met me gaat maar ook op ‘mindere’ dagen (die er in ieder mensenleven zijn).
Dit is niet gewoon.
In de wereld om ons heen worden juist veel eisen gesteld. Als je daar niet aan voldoet, word je al gauw scheef aangekeken en in het ergste geval zelfs buitengesloten.
Ik merkte herkenning bij degene met wie ik hierover in gesprek was tijdens het wandelen.
Merkwaardig dat dit verlangen zo leeft, vermoedelijk bij heel veel mensen, en maar moeilijk een weg vindt, omdat onze aandacht zo opgeëist wordt door andere dingen.
Wat voor wandeling dit was?
Met mensen uit Generatie X (geboren tussen 1955 en 1975) hadden we onze derde wandeldag, dit keer in de omgeving van Weert. Er zaten ook bezinnende momenten in, maar het wandelen (ongeveer 15 kilometer) vormde de hoofdmoot. En wandelen blijkt, voor mij maar ook voor anderen, een rustgevende en meditatieve bezigheid te kunnen zijn.