[Vorig bericht: "Aswoensdag"] [Volgend bericht: "Katharsis op weekend in Westmalle"]
24/02/2007: "Als een kind"
In de afgelopen week mediteerde ik bij een tekst uit het evangelie volgens Marcus.
Jezus liet kinderen bij zich komen – tegen de zin van zijn leerlingen – en omarmde en zegende hen.
Hij zei erbij (en dat is voor ons allemaal bedoeld):
“Wie het Koninkrijk van God niet aanneemt als een kind, zal er zeker niet binnengaan.”
Het Koninkrijk van God aannemen als een kind… hoe doe je dat? Wat betekent het eigenlijk? Het zijn immers grote woorden.
Durven aan te nemen dat God je liefheeft als zijn kind en dat je altijd op Hem kunt terugvallen. Het is niet altijd zichtbaar en voelbaar, maar je kunt toch erop blijven vertrouwen dat het zo is… of als dat ook niet lukt, kun je ernaar blijven verlangen om dat vertrouwen te (her)krijgen.
Het aannemen als een kind, onbevangen, zonder bijgedachten of vragen of schroom of muizenissen… die kinderlijke houding zijn we als volwassenen vaak kwijtgeraakt. We denken vaak te veel en menen dat we van alles moeten doen voor God om zijn ‘Rijk’ te mogen binnengaan. En God zit maar te wachten tot we er echt binnengaan.
Het was een troostende gedachte voor me bij deze Schrifttekst.
En toen we gisterochtend in de Petrus en Pauluskerk in Tilburg de afscheidsviering voor frater Caesarius Mommers bijwoonden (de ‘leesvader van Nederland’), werd deze tekst als evangelie gelezen. Zo kon ik hem nogmaals bemediteren.