[Vorig bericht: "Mensen bij de Bron"] [Volgend bericht: "Frisse teksten en muziek"]
04/03/2007: "De berg op"
In de evangelielezing van vandaag gaat Jezus met enkele apostelen een berg op.
Het doel was: er te bidden.
De apostelen lukt dat niet zo, want zij vallen in slaap. In slaap vallen, dat betekent eigenlijk: er niet bij willen zijn, door angst of vermoeidheid of welke oorzaak ook.
Na een tijdje worden ze wakker en ze beleven dan een ‘top-ervaring’.
Een visioen van licht en warmte is het dat ze mogen meemaken op die berg.
Ze zien Jezus in verblindend witte kleding in gesprek met Mozes en Elia, twee belangrijke vertegenwoordigers van de joodse traditie. De een staat voor de Thora, de joodse ‘wet’, Gods richtingwijzer voor ons in deze wereld. De ander is een profeet en staat voor heel die traditie van houvast geven wanneer mensen de weg kwijt zijn.
God bevestigt de betekenis van dit moment doordat Hij zegt: “Dit is mijn Zoon, de Uitverkorene, luister naar Hem.”
Even later is het visioen al voorbij en ze zullen de berg wel weer afgedaald zijn, terug naar het leven van elke dag, met beide benen op de grond.
En wij, zonder top-ervaring op een berg?
Wij mogen dit verhaal tot ons laten spreken, maar ook mogen we beseffen dat wij net zo goed de geliefde dochters en zonen, ‘uitverkorenen’ van God, zijn en dat ons leven betekenis heeft bij Hem. Wat anderen – onze medemensen - niet zien, ziet en begrijpt Hij.
Wij, met onze vragen en onzekerheid, met onze twijfel, angst en machteloosheid, mogen in dit verhaal een handreiking zien, een bemoediging door God.
Aan Jezus’ leven mogen we zien dat God onvoorwaardelijk aan onze kant staat, zozeer dat Hij in menselijke gedaante in deze wereld geleefd heeft, bijna twintig eeuwen geleden.
In Jezus mogen we God zien: Hij, de geliefde Mensenzoon, is sprekend zijn Vader.