[Vorig bericht: "De wachtende doden"] [Volgend bericht: "Paastijd"]
08/04/2007: "Het lege graf"
Het blijft een wonderlijk verhaal, dat van het lege graf.
Dat de dood niet het laatste is, dat degenen die we moeten missen – maar ook wijzelf later – voortleven maar op een andere manier… daar kan ons verstand niet bij. Wie erover gaat redeneren, kan alleen maar heel eerlijk zeggen: “Wij weten daar niets van.”
Het gaat bij het paasmysterie dan ook om ‘geloven’: je toevertrouwen aan iets dat te groot is om te bevatten, om te doorgronden, iets waar je dus met je verstand niet uitkomt. Waar haal je dat geloof vandaan? Eigenlijk is het nergens te halen, het is iets dat je krijgt en waar je soms lang op moet wachten.
Maar het verlangen om te geloven is er al het begin van.
Het verhaal van het lege graf is dus geen sprookje, geen verhaal om van te zeggen: zoiets gebeurt in het echte leven niet, dat is een verzinsel, wel leuk maar het blijft iets bedachts.
Is dat van het lege graf dan echt gebeurd?
Eigenlijk is dat niet zo interessant. Het gaat er meer om wat met het verhaal gezegd wil zijn, waar het naar verwijst. En je mag je ook nog best voorstellen dat het echt zo gebeurd zou kunnen zijn en daarbij bedenken dat je dat niet met zekerheid kunt weten en dat dat zo belangrijk niet is.