[Vorig bericht: "Kapittel"] [Volgend bericht: "Heiligen"]
26/10/2007: "Cynisme"
Cynisme
Cynisme…heb ik lange tijd een moeilijk woord gevonden.
Wat betekent het nu eigenlijk en waarom is het zo erg?
Met voorbeelden is het me duidelijk geworden.
Iemand die cynisch is, gelooft niet dat andere mensen nog goed kunnen doen of nobel kunnen zijn. Zo iemand verkondigt bijvoorbeeld dat iedereen op zijn eigen voordeel uit is. Dat al die ‘goede daden’ alleen maar uiterlijk vertoon zijn. Dat je niemand kunt vertrouwen. Dat het hele leven één poppenkast is, flauwekul, opgevoerde scènes.
Cynisme is iets anders dan gezond wantrouwen. Natuurlijk kun je niet iederéén zonder meer maar vertrouwen. Er zijn voorbeelden genoeg bekend, hoe mensen dan bedrogen kunnen worden.
Maar bij gezond wantrouwen is het uitgangspunt altijd nog dat de meeste andere mensen te vertrouwen zijn. Je bent alleen attent op signalen die er bij bepaalde mensen op wijzen dat zij je niet eerlijk behandelen.
Als ik bij mezelf ook maar het kleinste beetje cynisme ontdek…als ik dus ontdek dat ik bij anderen geen goed meer kan zien, sta ik daar bewust bij stil. Ik wil dat cynisme voorkomen bij mezelf. Het maakt mij lelijk, en het is de doodsteek voor goede relaties tussen mensen. Het past ook niet bij de weg die de God van de Bijbel ons wijst: de route naar het Land waar ieder van ons tot zijn recht komt: die anderen èn ikzelf.