[Vorig bericht: "God zien en aanraken"] [Volgend bericht: "Bron"]
29/11/2008: "Tijd van verlangen"
Advent.
Tijd van verwachting, tijd van verlangen.
Uitzien naar dat Kind van Kerstmis, die Redder die geboren zal worden als een weerloos kind en neergelegd in een kribbe, een voerbak.
Advent.
In de duisternis die ons omringt, uitzien naar het licht dat met Kerstmis zal schijnen.
Wat is die duisternis om ons heen, om mij heen?
Is het het gevoel dat niemand ons ziet, dat we zo maar overspoeld kunnen worden door het verlies van een dierbare, door werkloosheid of door zinloos geweld? Gaan we daar dan reddeloos aan ten onder?
Hij zal voor ons geboren worden: Jezus. Zijn naam betekent: De Heer schept ruimte, de Heer redt. God zal ons redden, wat er ook gebeurt en wat er ook op ons afkomt.
Leerling zijn van Jezus is dat we hier, elke dag weer opnieuw, bij stil durven staan.
De apostel Paulus – die we dit jaar speciaal gedenken – herinnert ons daar ook aan.
In zijn brief aan de christenen van Filippi, een stadje in Macedonië, schrijft hij, en hij schrijft het ook aan ons: (4, 4 – 9)
"Laat de Heer uw vreugde blijven. Ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. Uw vriendelijkheid moet bij alle mensen bekend zijn. De Heer is nabij. Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten bewaren in Christus Jezus.
Ten slotte, zusters en broeders, houd uw aandacht gevestigd op alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is en zuiver, lieflijk en eervol, op alles wat deugdzaam is en lof verdient. En breng in praktijk wat ik u heb geleerd en overgedragen, wat u van mij hebt gehoord en gezien. Doe dit, en de God van de vrede zal met u zijn."
Tot zover de apostel Paulus.
Ik licht er enkele woorden uit.
Laat de Heer uw vreugde blijven.
De Heer is nabij.
Als ik dit werkelijk mag geloven: dat Hij nabij is, dat Hij alles spaart omdat het van Hem is, dan kunnen de grauwsluiers uit mijn ziel verdwijnen.
We hoorden ook Paulus’ aansporing: Wees over niets bezorgd.
Zouden anderen dan ook wat meer aan ons kunnen zien dat wij uit een diepe vreugde leven? Zouden we dat dan wat meer kunnen uitstralen?
Niet voor niets schrijft Paulus ook: Uw vriendelijkheid moet bij alle mensen bekend zijn.
Als we vanuit onze relatie met de Heer leven, kan de duisternis ons niet de baas worden. Dan zijn we klaar om dat Kerstkind te ontvangen, om die Redder van de wereld te verwelkomen in ons midden. Met Paulus aan onze zijde.