[Vorig bericht: "Tijd van verlangen"] [Volgend bericht: "Eerbiedwaardige mensen"]
06/12/2008: "Bron"
Jezus als diepe bron van ons hele bestaan.
Dat klinkt misschien wat verheven. Het is ook niet zo gemakkelijk om echt te leven vanuit Hem als bron, om de persoonlijke relatie met Hem als fundament voor je leven te hebben.
Toch is het waar ik naar verlang en waar ik naar streef.
In mijn bestaan zijn er dagelijks tientallen kleine dingen die de aandacht opeisen. Ook al hebben de meeste daarvan te maken met de zending van onze communiteit, en daarmee met de zending van onze congregatie….toch heb ik vaak het gevoel dat ik te weinig leef vanuit die persoonlijke relatie met Hem, met Jezus, de Mensenzoon, de Zoon van God.
Er blijft dat niet gestilde verlangen om meer vanuit die relatie te leven, om meer verbondenheid te voelen met Hem, om me meer geworteld te voelen in Hem.
Waar komt dit verlangen vandaan? En waarom voed ik het steeds weer?
Eerlijk gezegd is het antwoord hierop: omdat het mij gelukkig maakt. Ik ervaar dat ik bij Hem mijn bestemming vind, dat er bij Hem geborgenheid voor me is, dat zijn woord me verder helpt, gaande houdt en vervult.
En dat is bij alle leegte die er in een mensenbestaan kan zijn, iets groots, iets geweldigs.
Ook merk ik dat ik mijn relatie met Hem kan beleven in het gewone dagelijkse bestaan, in de contacten met anderen, in werk dat ik doe, in de ontspanning na dat werk....juist het gewone en dagelijkse is voor mij de plaats waar ik Hem kan ontmoeten.