[Vorig bericht: "Bron"] [Volgend bericht: "Kerstmis"]
10/12/2008: "Eerbiedwaardige mensen"
Vorig weekend kwam het bericht uit Rome:
Frater Andreas van den Boer is verheven tot ‘eerbiedwaardige dienaar van God’. Daarmee is zijn zaligverklaring een stap dichterbij gekomen, al moet de kerk hiervoor wel nog een wonder erkennen dat op zijn voorspraak is geschied.
Frater Andreas was een eenvoudig man, die geen opzienbarende dingen heeft gedaan in zijn leven. Er wordt van hem verteld dat hij heel gewoon leefde en in dat gewone bijzonder was: door zijn stiptheid, door zijn trouw, door zijn gerichtheid op het doen van Gods wil (zoals hij die verstond). Wij leven in een andere tijd en pakken veel dingen anders aan dan hij dat deed. Maar daar gaat het niet om. Hij leefde naar de gebruiken en de normen van zijn tijd en van zijn levenskeuze (frater zijn). En dat deed hij gewoon maar toch uitzonderlijk.
Als ik dit tot me laat doordringen, zie ik heel veel van die gewone mensen voor me. Ze zijn uitzonderlijk in hun trouw en hun liefde, in hun vanzelfsprekende beschikbaarheid voor het gewone dagelijkse leven. Ze zijn moeder of vader, vriend of vriendin, collega, hulpverlener, vrijwilliger, professional enzovoort.
Hun namen zijn niet bij een groot publiek bekend maar in eigen kring weten de mensen wel hoe betrouwbaar ze zijn en hoe je op hen kunt terugvallen.
Wat de kerk nu over frater Andreas heeft uitgesproken, klinkt in mijn oren ook als gezegd van al die anonieme, gewone, trouwe en liefdevolle mensen die geleefd hebben of nog leven. Ook zij zijn eerbiedwaardig.