[Vorig bericht: "Eerbiedwaardige mensen"] [Volgend bericht: "Tegenwind"]
23/12/2008: "Kerstmis"
Bijna is het weer Kerstmis.
Dat ontgaat niemand van ons. Elke dag weer zien we versieringen, aanbiedingen en mededelingen die naar kerst verwijzen. Maar we weten ook dat het ‘buitenkant’ is: het zijn dingen die veel aandacht vragen en waar we ook in op kunnen gaan…maar er blijft een verlangen in ons dat niet gestild wordt door deze uiterlijkheden.
Waar gaat het met Kerstmis dan om?
In een uithoek van dat grote Romeinse rijk dat ooit bestond, wordt een jongetje geboren. Klein, kwetsbaar, onschuldig. Van eenvoudige komaf. Zijn ouders waren niet van adel, het waren geen koningen of prinsen. Zijn vader was timmerman. Een echt ambacht.
Bij al die kleinheid en maatschappelijke onbeduidendheid was dit gezin groot in datgene waar het in het leven echt om gaat: eenvoud, eerlijkheid, mensenliefde en zuiverheid.
Ze maakten zich niet groter dan ze waren, maar kwamen wel op voor wezenlijke zaken: de arme, de gebrekkige, de zieke, elke mens die niet meetelde, was voor hen wel van belang.
Jezus moet dat thuis zo geleerd hebben als kind. Later zal Hij als volwassen man in die geest optreden.
Maar er is meer.
Het is niet ‘zo maar’ een goed gezin. Jezus is niet ‘zo maar’ een goede jongen, een goede man. We geloven dat in Hem God tot ons kwam. God werd mens.
Hoe we ons dat voor moeten stellen, hoe dat kan, en wat dan precies God is en wat precies de mens….het zijn allemaal vragen waar geen helder antwoord op te geven is. Het is de taal van de beleving en van het geloof. Ervaren dat God daar was, dat Jezus iets van God in zich had, dat Hij God was, Zoon van de Vader.
En zo kunnen we ook nu nog, in het hier en nu, de aanwezigheid van God ervaren. Zo maar, op een moment waarop we het niet verwachten, en soms zelfs op een plaats die daar helemaal niet zo geschikt voor lijkt.
Als ons dat met Kerstmis mag overkomen, is dat heel mooi. Maar het kan ook gebeuren op een heel andere dag, zo maar, wanneer je er niet meer op rekent.