[Vorig bericht: "Paulus"] [Volgend bericht: "Jezus geneest een melaatse"]
07/02/2009: "Nowhere in Africa"
Zo heet de film die we vandaag in Studio Elim hebben bekeken, met een aantal mensen. Het was een onderdeel van het Elimprogramma.
Caspar en ik hadden de leiding.
De film raakt mij het meest waar het gaat over het samen-leven van de man en de vrouw, een Duits echtpaar dat met hun dochtertje de nazi’s ontvlucht, omdat zij van joodse komaf zijn. Ze komen in Kenya terecht, de man als eerste, moeder en dochtertje later. Onder heel andere omstandigheden moeten ze het met elkaar zien te redden. En dat doen ze, al zijn er heel wat conflicten, en al is het niet makkelijk voor man en vrouw om een goede relatie op te bouwen. Voor mij het is nog maar de vraag of die relatie aan het eind van de film hecht is geworden, ook al lijkt het een happy ending.
Zie ik er iets in terug uit mijn huidige leven?
Natuurlijk zie en voel ik parallellen met het leven als frater, in gemeenschap. Ook voor ons is dagelijks aan de orde dat we aan onze relaties met elkaar werken, al zijn die van een andere aard dan die van man en vrouw.
Leven in gemeenschap betekent dat we veel met elkaar delen: we wonen met elkaar in een fraterhuis, we delen onze financiën, maar ook ons geloof, onze liefde, onze inzet en onze ervaringen.
Er wordt wel van ‘leven in gemeenschap’ gezegd dat het niet eenvoudig is. Zeker voor ons, Nederlanders, in dit individualistische tijdperk gaat dat op. Ik kan dat beamen – het is overigens nooit gemakkelijk geweest! – maar eraan toevoegen wat óók voor het gemeenschapsleven geldt: het geeft tevens veel vreugde.