[Vorig bericht: "Nowhere in Africa"] [Volgend bericht: "In stilte"]
16/02/2009: "Jezus geneest een melaatse"

Gisteren werd in de kerk het verhaal voorgelezen van de genezing van een melaatse door Jezus.
Melaatsheid of lepra….een ziekte die nog steeds bestaat, maar niet in ons land.
Wat heeft zo’n verhaal nu te betekenen, voor ons, levend in Nederland anno 2009?
Als je je niet laat uitzenden naar een land waar lepra voorkomt, als je misschien best bereid bent wat geld te geven voor de genezing van leprapatiënten…wat kun je dan nog met zo’n verhaal?
Misschien dit.
Die melaatse, die leprapatiënt die Jezus tegenkwam, werd buitengesloten. Natuurlijk was zijn ziekte naar en mogen we daar niet gering over denken, maar….zijn isolement, zijn uitsluiting uit de menselijke samenleving is zeker zo erg. Dan voel je je al gauw helemaal geen mens meer, dan tel je gewoon niet meer mee.
Jezus gaat op zo iemand af en laat hem merken dat hij wèl meetelt. Voor Jezus telt zo iemand dubbel en dwars.
Dat is tegelijk ook de boodschap van heel het evangelie: ieder mens mag er zijn, ieder mens mag in de kring staan en hoort erbij. Al denk je misschien dat je het allemaal verkeerd doet, dat je een buitenbeentje bent of dat je moeilijk relaties aangaat of onderhoudt….je hoort erbij!
Is dit niet een bevrijdende boodschap die ook wij kunnen verstaan? Is dit niet iets waar we elke dag opnieuw op kunnen terugvallen?
Zoals Jezus deed, zo mogen ook wij doen naar elkaar toe. Hij nodigt ons ertoe uit, Hij daagt ons zelfs uit.
Geen zin? Maar hoe ziet je leven eruit als je hier niet aan meedoet? Word je wel zo gelukkig als je de gemakkelijke weg kiest: anderen uitsluiten en uitlachen die ‘anders’ zijn? Hoe rijk word jij daarvan?

