Weblog fr. Paul


[Vorig bericht: "Jezus geneest een melaatse"] [Volgend bericht: "JIJ"]

04/03/2009: "In stilte"



Als fraters zijn we de afgelopen tien jaar diverse keren in de publiciteit geweest.

In de periode dat ik nog geen lid was van de congregatie, werden advertenties geplaatst in de rubriek ‘Personeel gezocht’ van enkele grote dagbladen. Gezocht werden mannen die het lef hadden om frater te worden, maar ook bondgenoten in de beweging van barmhartigheid.

Ook deze website is een manier om bekendheid te geven aan ons bestaan, aan wie wij zijn, hoe we leven en wat we doen.

Wat ik daarbij lastig vind, is dat het ‘goed doen aan de medemens’ maar het beste in stilte kan gebeuren. Het is niet goed om steeds maar bekendheid te geven aan je goede werken, als het verkrijgen van die bekendheid en het ontvangen van applaus je bedoeling is. Dan word je daardoor als het ware ook beloond.
Hoeveel mensen zijn er niet die veel goeds doen zonder dat dit bekend wordt? Hoeveel goed werk is er door de eeuwen heen niet verricht, juist door die ‘stille werkers’ die hun aandacht vooral richtten op de nood die ze bij medemensen om hen heen zagen?
Het past ook in de geest van de Bergrede om zo in het leven te staan.
Jezus zegt tegen ons: “Denk erom: beoefen je gerechtigheid niet voor het oog van de mensen om de aandacht te trekken; anders heb je geen recht op loon bij je Vader die in de hemel is.” (Matteüs 6, 1)
En: “Als je een aalmoes geeft, laat je linkerhand dan niet weten wat je rechterhand doet, opdat je aalmoes in het verborgene blijft en je Vader die in het verborgene ziet, zal het je vergelden.” (Matteüs 6, 4)

Dit geldt natuurlijk niet alleen voor ‘aalmoezen’, een geldbedrag dat je weggeeft, maar voor alle ‘werken van barmhartigheid’.
Of je nu eenzame mensen bezoekt, vluchtelingen begeleidt, mensen in financiële nood bijstaat of zieken helpt, het is allemaal van belang. In de eenzame, in de vluchteling, de mens met financiële problemen of de zieke zul je Jezus ontmoeten, en de hulp die je geeft, geef je aan Hem.

Een zekere bekendheid lijkt me overigens wel goed. Een voorbeeld kan anderen inspireren. Dat gebeurt ook: mensen als Moeder Teresa of Nelson Mandela stralen echt iets uit en brengen zo heel veel anderen tot een barmhartige levenshouding.
Zolang het verkrijgen van bekendheid maar duidelijk op de tweede plaats komt, is er niets aan de hand, vind ik.

Reacties: 1 reactie : bekijk reactie >>>


op donderdag, 05/03/09 reageerde Caspar:

Beste Paul,

Jouw laatste bijdrage op je weblog, waarin je je afvraagt of 'het verrichten van goede werken' niet beter in de anonimiteit kan blijven, heb ik gelezen. Of moet je, juist om bekendheid en daarmee nieuw leven te krijgen, van die anonimiteit af?
Ik zit een beetje met hetzelfde, zij het op een ander vlak. Het betreft het vasten. Ook daarover zegt Mt. in de bergrede dat het beter onopgemerkt kan gebeuren. Maar juist als je vandaag-de-dag zegt dat je vast, komt dat bij mensen binnen. Ze doen daar niet lacherig of flauw over.
Het laat juist zien dat je ergens voor staat en keuzes durft te maken.
Ik verwacht niet dat jij een pasklaar antwoord hierop hebt. Maar ik voelde me aangesproken door jouw verhaaltje.


Home
Weblog fr. Paul
Archief

Mijn Quote
Zonder stilte, zonder leegte gaan we als mens en als cultuur vroeg of laat gegarandeerd teloor. (Benoît Standaert)

Mijn favorieten:
Elimgroep
Aidsproject Kenya
Abdij Westvleteren
Santegidio
Bezoek
Vluchtelingenwerk
Leergeld
Van Goghmuseum
Chaim Potok
Focolarebeweging

maart 2009
SMTWTFS
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031