[Vorig bericht: "JIJ"] [Volgend bericht: "Frater worden"]
28/03/2009: "Jouw weg"
Mensen gaan hun eigen weg in het leven: jij die dit leest, ik, ieder mens. Wat me in contacten soms erg raakt, is: te zien hoe Gods Geest in een mensenleven werkt. Concreet: hoe mensen een weg gaan waarvan je als buitenstaander zou denken: “Hoe is het mogelijk!” of “Hoe heeft iemand dat ooit kunnen opbrengen!” Of over je eigen leven kun je soms verwonderd staan: hoe heb ik uit kunnen komen op het punt waar ik nu sta? Hoe mooi is die weg geweest, hoe moeilijk soms ook en hoe ben ik geleid door dat alles heen?
Een leven volgens het evangelie is geen vanzelfsprekende weg. Het was altijd al moeilijk, en ook in onze tijd staat het haaks op onze cultuur, op onze maatschappij. We zijn – vaak meer dan we zelf weten – individualisten. Dat heeft goede kanten: opkomen voor jezelf, ontplooiing, zelfverwerkelijking – zaken die in het verleden voor grote groepen mensen niet weggelegd waren. Toch is het ook duidelijk dat wij mensen niet bedoeld zijn om voor onszelf te leven en alleen ons eigen geluk na te streven.
In het Nieuwe Testament staan bemoedigende woorden over de kracht van geloof, van vertrouwen in God: daarmee kun je bergen verplaatsen, en ongelooflijk veel tot stand brengen wat eerder onmogelijk bleek.
Dat vertrouwen heeft alles te maken met het zoeken naar wat God wil, wat Hij van mij verlangt. Welke weg wil Hij dat ik ga?
Het is niet gemakkelijk om dat te ontdekken. Alleen in de stilte van het gebed, in de stilte van ons hart kunnen we zijn stem horen – en als we zo luisteren, kunnen we Hem ook horen in de drukte van het dagelijks leven. Waar wil Hij ons – jou en mij – voor gebruiken? Instrument zijn van zijn liefde en zijn barmhartigheid, dat is waartoe Hij ons uitnodigt en uitdaagt.
Niet dat Hij zich opdringt. Hij heeft de tijd, Hij is geduldig, want wat is een dag, een week, een maand meer of minder in vergelijking met de eeuwigheid?