zaterdag, 26 januari 08
Opgebrand
Het komt zo vaak voor. Mensen raken opgebrand of op zijn minst erg moe door alles wat moet. Het moet omdat de normen in onze maatschappij zo hoog zijn, omdat we helemaal zo vrij niet zijn als vaak wordt beweerd. En we willen allemaal graag meetellen, we zijn gesteld op de waardering van onze medemensen. Zelf vorm ik daar geen uitzondering op.
Als je nagaat hoe eenvoudig het leven eigenlijk is…
In veel landen gaan mensen slapen wanneer het donker wordt. Of ze zitten eerst nog wat bij elkaar. Geen televisie, geen kunstlicht, geen kranten of overwerk.
Bij ons is dat ondenkbaar. Het past absoluut niet in ons levenspatroon.
Frater Paul op 26.01.08 om 10:55 [Lees verder >]
maandag, 21 januari 08
Paulus
Hij is niet populair in onze tijd. Wie leest hem eigenlijk nog graag?
Omdat de tekstgroep van Katharsis een viering over hem gaat voorbereiden, zijn we ons in hem aan het verdiepen.
Wat me opvalt, is dat hij juist een grote openheid wil.
Voor Paulus is het bijvoorbeeld heel belangrijk dat mensen bij elkaar aan tafel kunnen zitten, en dat er dus niet geldt: die wel en die niet.
Is het dan niet ingewikkeld dat sommige mensen – die niet zo bij elkaar passen – aan één tafel zitten? Dat kan het zijn en Paulus zal dat zelf ook wel gemerkt hebben.
Waar het hem om gaat, is dat we geen systeem mogen maken van het uitsluiten van mensen.
Ook kom ik bij hem tegen dat de ‘naastenliefde’ (zo vaak beschouwd als het kenmerk van het christendom) ‘buitenkant’ is. Het is presteren, het is voldoen aan een norm namelijk: je naaste beminnen (wat helemaal niet zo gemakkelijk is).
Dat presteren kan alleen maar voortkomen uit je ‘binnenkant’. Hoe ziet die eruit? Dat je zelf geaccepteerd bent. Een kind hoeft toch ook niet te ‘verdienen’ dat zijn ouders van hem houden? En daarnaast moet een kind zich wel gedragen, dat vragen zijn ouders ook van hem, maar het komt op de tweede plaats. Het fundament is dat God van mensen houdt en hen accepteert.
Frater Paul op 21.01.08 om 12:06 [link-->]
zondag, 13 januari 08
Doop in de Jordaan
Mooi verhaal, dat van de doop in de Jordaan.
Het werd vandaag gelezen in de kerk.
Het mooiste eraan vind ik dat uit de hemel een stem klinkt: “Jij bent mijn geliefde zoon, in wie ik vreugde heb.”
In het verhaal wordt het tegen Jezus gezegd, maar eigenlijk is het bedoeld voor iedereen.
Jij, lezer, bent ook God geliefde dochter of zoon.
Het kan bevrijdend klinken, want leven we niet in een maatschappij waarin je jezelf voortdurend moet bewijzen? Waarin je er eigenlijk alleen maar zag zijn, als je aan bepaalde normen voldoet? Als je ‘mee kunt komen’?
En dan is er die stem vanuit de hemel die helemaal niks eist en tegen je zegt: “Jij bent mijn geliefd kind. Ik ben blij met jou.”
Daar kan een mens van groeien.
Frater Paul op 13.01.08 om 05:21 [link-->]
vrijdag, 04 januari 08
Familie in Kenya
Kenya was de laatste week geregeld in het nieuws. Boosheid over een – mogelijk gestolen – verkiezingsoverwinning heeft geleid tot rellen en hevig geweld. Huizen worden in brand gestoken en mensen mishandeld.
Voor de meeste mensen in Nederland is Kenya een van de vele landen in de wereld waar iets loos is. Je zou er – spijtig genoeg – een indrukwekkende lijst van kunnen maken.
Voor mij ligt het anders.
Frater Paul op 04.01.08 om 11:31 [Lees verder >]
