Tweede afbeelding Hemelvaart
Frater Paul op 05.05.05 om 07:01 [link-->]
Weblog fr. Paul
 |
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
Wat zijn fraters? Fraters van Tilburg Uit de tijd? Gelofte van gehoorzaamheid Gelofte van armoede Gelofte van zuiverheid |
 |
 |
 |
 |
 |
donderdag, 05 mei 05
Hemelvaart
Vandaag is het Hemelvaartsdag. Als christenen staan we stil bij het gegeven dat Jezus afscheid heeft genomen van zijn leerlingen en er vervolgens niet meer was. Hij is naar de hemel opgestegen, zeggen we. Daarmee wil gezegd zijn dat Hij sinds dat moment bij zijn Vader is, bij God. Wij moeten het stellen zonder Jezus' tastbare of zichtbare aanwezigheid.
Ik vind het niet zo eenvoudig om te geloven in Jezus' aanwezigheid, in Gods nabijheid, juist omdat ik Hem niet kan zien, niet kan aanraken. En toch ervaar ik Hem in mijn leven, kan ik me geen leven voorstellen zonder Hem, zonder zijn aanwezigheid. Het is een mysterie dat ik kan vertrouwen op zijn nabijheid, op zijn liefde voor mij en voor alle mensen, en dat ik aan dat vertrouwen kracht kan ontlenen.
Jezus' hemelvaart zie ik ook als een opdracht voor ons, zijn volgelingen. Nu Hij er zelf niet meer is om mensen nabij te zijn, te troosten, te genezen, om hun te vertellen over het rijk van God, waar alle mensen meetellen, er mogen zijn, met hun zwakke en sterke kanten, en bemind worden om wie ze zijn. Het is mijn grote ideaal: dat we als mensheid blijven streven naar zo'n rijk van liefde en barmhartigheid, dat we elkaar durven zien en aanvaarden, dat we elkaar kunnen bevestigen in wie we zijn, met onze goede en minder goede kanten.
Wat betekent Hemelvaart verder voor mij?
Het is een mysterie waar ik nogal eens over mediteer. Doorgronden kan ik het niet, daar is het een mysterie voor. En het is ook goed dat ik niet alles kan doorgronden.
Ik vind het vol van betekenis dat juist Jezus, die gekruisigd werd, die niet meer meetelde, die tussen de misdadigers aan het kruis hing en verschrikkelijk vernederd werd... dat juist Hij een vooraanstaande plaats in 'de hemel' krijgt. Juist Hij mag bij God zijn en eerste rang zitten, 'aan de rechterhand van de Vader' zoals dat in de traditie zo mooi verwoord wordt.
Wat 'de hemel' is en waar die is, daar heb ik geen heldere voorstelling van. Wel heeft 'hemel' voor mij direct te maken met God. Waar mensen werken aan Gods rijk, aan dat ideaal dat ik geschetst heb, daar is Jezus zelf aanwezig. Zo beleef ik het.
Frater Paul op 05.05.05 om 05:26 [link-->]
zondag, 01 mei 05
Zaligsprekingen
Frater Paul op 01.05.05 om 04:10 [link-->]
Vieren in de gevangenis
Op 30 april was ik 's morgens in de Willem II-gevangenis in Tilburg. Er werden, zoals vrijwel elke zaterdag, twee vieringen gehouden in de kerk. Ze werden allebei goed bezocht, de eerste door ongeveer 45 mannen, de tweede door een iets grotere groep.
Dit is ook - of misschien wel in de eerste plaats - een 'uitje' voor hen. Ze zien medegevangenen uit een andere zaal en vinden het prettig om bij te praten. Het is storend als dat praten tijdens de viering doorgaat. De predikant maakte er een opmerking over en daarna wordt het rustiger.
Na elke viering is er koffie en kan er even ècht gepraat worden. Omdat ik deel uitmaak van een bezoekgroep en daarover in de viering een mededeling is gedaan, komen er een aantal gevangenen naar me toe die bezocht willen worden. Ze schrijven hun naam en geboortedatum op een lijstje dat ik zal meenemen.
Eén van hen begint te vertellen over zijn vrouw en kinderen, die hem niet kunnen bezoeken omdat ze illegaal in België verblijven en geen identiteitspapieren hebben. Zonder dat kom je deze gevangenis als bezoeker niet binnen. Ik heb hier gemengde gevoelens bij en vind het buitengewoon pijnlijk dat zo'n gezin uit elkaar getrokken is (al is het hopelijk van tijdelijke aard): hoe zal dit nog doorwerken in de verdere levens van deze man en van zijn vrouw en kinderen? De andere kant is dat ik niet weet waarom ze naar Nederland gekomen zijn en of ze nu werkelijk niet kunnen terugkeren naar hun eigen land (zonder al te grote problemen). Er is lang niet altijd een echte noodzaak om te vluchten.
Maar ondertussen zit deze man toch maar alleen in de gevangenis en wonen zijn vrouw en kinderen van hem gescheiden in België. Hem nabij zijn onder deze omstandigheden vind ik belangrijk, al hoort daar ook bij dat hij een helder zicht krijgt op de werkelijkheid, op zijn kansen om hier te blijven en op de mogelijkheid om terug te keren zijn land van herkomst (is die mogelijkheid er nu echt niet of is het meer een kwestie van 'liever niet'?).
Een extra probleem is nog dat we nauwelijks in gesprek kunnen komen door de taalbarrière. Een medegevangene vertaalt en ik heb het idee dat we zo iets verder komen.
Wat heeft dit voor mij met God te maken?
Het is alsof ik God zelf ontmoet in deze man, die een beroep op mij doet en wiens wanhoop en verdriet ik aan zijn gezicht kan aflezen en uit zijn woorden kan opmaken. Het voelt alsof ik wakker word geschud: dit is er ook nog in onze wereld, in Nederland en je kunt hier wat troost en verlichting brengen. Het probleem van dit gezin los ik niet op, dat gaat boven mijn macht. Wel kan ik naar zijn verhaal luisteren en hem laten merken dat hij er mag zijn, dat hij meetelt, dat zijn vraag en zijn klacht in elk geval gehoord worden.
Frater Paul op 01.05.05 om 03:56 [link-->]
|
Home Weblog fr. Paul Archief |
|
Mijn Quote Zonder stilte, zonder leegte gaan we als mens en als cultuur vroeg of laat gegarandeerd teloor. (Benoît Standaert) |
|
Mijn favorieten: Elimgroep Aidsproject Kenya Abdij Westvleteren Santegidio Bezoek Vluchtelingenwerk Leergeld Van Goghmuseum Chaim Potok Focolarebeweging |
| mei 2005 | ||||||
| S | M | T | W | T | F | S |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||