dinsdag, 27 mei 08
Moeder Teresa over vreugde

Vanochtend las ik een tekst van Moeder Teresa van Calcutta die me aan het denken zet. Ik citeer hem.
“ God houdt van een opgewekte gever. Wie met vreugde geeft, geeft het meest. De beste manier om onze dankbaarheid aan God en de mensen te tonen, is om alles met vreugde te aanvaarden. Een hart dat van liefde brandt, wordt een vreugdevol hart. Laat nooit iets je zó van verdriet vervullen, dat het je de vreugde om de opgestane Christus zou doen vergeten. “
Dat is mooi gezegd, maar is het wel zo gemakkelijk om in vreugde te leven? Kunnen we wel alles met vreugde aanvaarden?
Het is natuurlijk een ideaal dat hier geschetst wordt. Maar als je ernaar streeft om te leven vanuit je relatie met de Heer, wordt het wel eenvoudiger om vreugdevol te leven. We krijgen er perspectief door, we gaan erdoor zien dat ons leven zin heeft ook al is het niet zo bijzonder en sensationeel.
Frater Paul op 27.05.08 om 09:30 [link-->]
zaterdag, 17 mei 08
Wegglippend zand

Soms lijkt het wel alsof een dag door mijn vingers heen glipt.
Ik wil graag bewust in het leven staan, en steeds weer terugvallen op de grond van mijn bestaan: God, die leven geeft en die met eindeloos veel liefde naar ons kijkt en met ons meetrekt ons hele leven door.
Ook op zulke ‘drukke’ dagen breng ik me dit telkens weer te binnen. En al heb ik dan niet zoveel tijd om me voor stil gebed terug te trekken…ik wil niet dat de uren voorbijgaan zonder dat ik aan Hem denk.
Dit blijft een levenslang streven maar ik wil het niet anders.
Hij staat centraal in mijn leven, aan Hem heb ik me toegewijd en blijf ik me toewijden elke dag opnieuw…, dan kan ik niet buiten het spreken tot Hem, het bidden, en ook niet buiten het mediteren bij een bijbeltekst, omdat die naar Hem verwijst en me op weg helpt.
Frater Paul op 17.05.08 om 05:28 [link-->]
zaterdag, 10 mei 08
De smaak van God

De smaak van God…: zo heet een boek dat ik in handen kreeg. Het gaat over spirituele ervaring.
Weer zo’n moeilijk onderwerp. Wie heeft daar boodschap aan, zou je zeggen.
Toch kan ik er niet van afblijven.
Het boek beschrijft de ervaring dat je als mens bemind wordt, een diepe en intense ervaring. Het leven krijgt er een vreugdeglans door.
Eigenlijk gaan heel wat teksten in de Bijbel – over genezingen, of vervuld-worden van de heilige Geest – dáárover.
Ik herken er iets van, al wordt het allemaal zo mooi beschreven dat ik ook denk: overkwam mij dat maar op die manier. Spirituele ervaring kan niet altijd even intens en vreugdevol zijn. Soms moet je wachten en waken, maar ook dat kan rust geven.
Frater Paul op 10.05.08 om 05:54 [link-->]
zaterdag, 03 mei 08
Een moeilijk feest
Een moeilijk feest

Afgelopen donderdag was het Hemelvaartsdag. Niet zo’n gemakkelijke feestdag, want wat wil het verhaal over Jezus die ‘naar de hemel opstijgt’, ons zeggen?
Het wordt misschien wat makkelijker als we ons de hemel niet voorstellen als een onzichtbare ruimte ergens boven ons. De hemel, is dat eigenlijk niet: elke plaats waar mensen bouwen aan het ‘Rijk van God’, aan een betere samenleving, aan goede menselijke relaties, overal waar mensen liefde uitstralen, en hoop en vertrouwen?
Daar is Jezus. Naast het verhaal van zijn hemelvaart lezen we in het Nieuwe Testament ook zijn woorden: “Waar twee of drie van u in mijn naam samen zijn, daar ben Ik in hun midden.” Het is een tekst die gewoonlijk niet met zijn hemelvaart in verband wordt gebracht, maar ik moet er nu wel aan denken.
Frater Paul op 03.05.08 om 07:43 [Lees verder >]