maandag, 29 augustus 05
Keulen en sacramenten
(Afbeeldingen: links de communie, rechts de biecht)
In de afgelopen week sprak ik een aantal 'Elimmers' met wie ik het slotweekend in Keulen heb meegemaakt. Het gesprek kwam meer dan eens op de biecht: een sacrament dat in Nederland niet vaak meer ontvangen wordt.
Voor mij was dit aanleiding om eens stil te staan bij wat de biecht - ook genoemd: sacrament van boete en verzoening, of sacrament van vergeving - voor mij betekent. Meteen moest ik daarbij ook denken aan de communie, een sacrament dat ik vaker dan de biecht ontvang.
Biecht en communie zijn voor mij steeds ontmoetingen met Jezus. Al wisselt de stemming, de gemoedstoestand waarin ik ben, van keer tot keer, toch ervaar ik telkens weer dat ik Hem tegemoet mag gaan zoals ik me op dat moment voel.
Ik wil deze sacramenten ook alleen ontvangen, als ik voel dat ik ervoor open kan staan, dat ik ze als een ontmoeting met Hem kan beleven. Wat ik erg zou vinden, is: ze in een soort sleur ontvangen en er niets meer aan beleven.
Frater Paul op 29.08.05 om 05:26 [Lees verder >]
woensdag, 24 augustus 05
Keulen en de drie Wijzen
Het afgelopen weekend in Keulen houdt me nog bezig. Vooral mijn dorst naar 'verdieping' speelt op. Vandaag heb ik de woorden van 'Benedetto' tijdens de vigilieviering van zaterdag gelezen, en ook de preek tijdens de eucharistieviering van zondagochtend.
Vooral die van zaterdagavond maken weer indruk op me, meer nog nu ik ze voor me zie.
(Kijk voor de Nederlandse vertalingen op www.katholieknieuwsblad.nl/wjd', klik op 'teksten')
De drie Wijzen hadden zich de pasgeboren koning, die ze kwamen aanbidden, anders voorgesteld, zo hield de paus ons voor. Wetend dat er macht voor nodig is om de wereld te veranderen, zochten ze Jezus in het koninklijk paleis. Ze vonden Hem echter bij arme mensen, in een stal, en het gezin moest nog vluchten voor Herodes ook.
Een heel andere koning dus dan ze hadden verwacht! En daarmee begon hun innerlijke pelgrimage. Ze moesten leren - en wie van ons moet dit niet? - dat de macht van God anders is dan die van de 'machtigen der aarde'. Tegenover de lawaaierige macht van deze wereld stelt God de macht van de liefde, die aan het kruis ten onder is gegaan (!) en nog gaat...
Frater Paul op 24.08.05 om 03:16 [Lees verder >]
maandag, 22 augustus 05
Terug uit Keulen
Gisteravond ben ik met onze groep (mensen rond Elim) thuis gekomen vanuit Keulen.
Het is nu maandagmorgen en ik kijk terug op dit weekend.
Ik vond het een heerlijke ervaring om als groep vanuit Elim erheen te gaan en op het Marienfeld Albert, Melanie, Frans en Mark te ontmoeten. Zo'n heel weekend met elkaar optrekken schept een band. De sfeer was gemoedelijk en het werkte voor mij verbindend om samen op weg te gaan naar het veld buiten de stad en samen ook weer terug te keren, opgenomen in die eindeloze stoet van pelgrims.
Verder werd voor mij voelbaar dat we deel uitmaken van een wereldkerk. Zo'n groot veld met honderdduizenden mensen en honderden vlaggen van de deelnemende landen...dat geeft een gevoel van verbondenheid met de plaatselijke kerken verspreid over de wereld.
In een uitwisseling met een Nederlandse groep, zaterdagmiddag in Wuppertal, kwam de vraag op wat de paus nu voor ons betekent, of hij bijvoorbeeld een oriëntatiepunt is.
Voor mij is hij dat in twee opzichten.
Allereerst als degene die de eenheid van de wereldkerk verpersoonlijkt. Dat hij voor ons allemaal - pelgrims uit rond de 190 landen - de paus is, maakt dat ik kan voelen dat ik bij al die anderen hoor en zij bij mij.
Daarnaast heeft de paus voor mij moreel gezag. We horen via de media zoveel stemmen en zoveel opvattingen van allerlei leiders en daartussen is er dan die ene stem vanuit Rome die opkomt voor waarden die in onze wereld niet altijd meer beleefd en onderschreven worden. Bijvoorbeeld de waarde en waardigheid van iedere mens, van het menselijk leven dat ook echt léven moet kunnen zijn en niet een wegkwijnen in armoede en onderontwikkeling. Bijvoorbeeld het protest tegen het voeren van oorlog (Irak), ook al wordt zo'n oorlog verdedigd met een verwijzing naar een 'hoger belang'. En ook het protest tegen de doodstraf. Het zijn voorbeelden uit het optreden van de vorige paus, maar Benedictus XVI zal zeker ook uitspraken doen die teruggaan op dat morele gezag. Voor mij zit daar dan een appèl in om - weliswaar kritisch maar vanuit een positieve houding - mijn eigen gedrag daaraan te toetsen.
Wat ik moeilijk vond aan het afgelopen weekend, is...
Frater Paul op 22.08.05 om 11:16 [Lees verder >]
woensdag, 17 augustus 05
Slecht nieuws uit Taizé
Een onthutsend bericht in de media vandaag: frère Roger Schutz is doodgestoken. Hij was de oprichter van de oecumenische gemeenschap in Taizé, waar al zoveel jaren mensen (vooral jongeren) bijeenkomen voor gebed en bezinning.
Hij stond voor hoop, gemeenschap, vitaal religieus leven, barmhartigheid.
Hij is gestorven door de afschuwelijke daad van iemand die waarschijnlijk niet wist wat ze deed.
We mogen erop vertrouwen dat hij nu de toegangspoort is doorgegaan naar God zelf, dat hij is teruggekeerd naar zijn Schepper.
En we kunnen meeleven met de gemeenschap van Taizé, haar de kracht toewensen om dit verlies te dragen en in de geest van frère Roger verder te leven.
Frater Paul op 17.08.05 om 10:44 [link-->]
zondag, 14 augustus 05
Frater... maar geen priester
Mensen vragen me wel eens waarom ik niet heb gekozen voor het priesterschap. Er zijn in Nederland al zo weinig priesters, zo zeggen zij, en als je je als katholieke man bijzonder aan God wilt toewijden, dan ligt het toch voor de hand dat je priester wordt?
Mijn antwoord daarop is heel eenvoudig: omdat ik me er niet toe geroepen weet. Bij het priesterschap gaat het er - net als bij frater-worden - om of je voelt en weet dat het jouw weg is, dat God jou daartoe roept. Dat gebeurt niet letterlijk door een stem uit de hemel, maar doordat je van jezelf gaat ervaren en weten: dit is mijn weg. Je zou het een innerlijke stem kunnen noemen.
In de katholieke kerk wordt aan religieus leven volgens de drie geloften (zie elders op deze site, onder: Fraters?) een eigen waarde toegekend die losstaat van het priesterschap. De roeping tot frater of broeder wordt er gezien als een roeping om allereerst broeders van Jezus te zijn, verbonden dus met Hem, en verder om de broederschap te beleven onder elkaar in het samen-leven en in het gezamenlijk werk maar ook in de omgang met anderen.
Frater Paul op 14.08.05 om 03:38 [link-->]
donderdag, 11 augustus 05
Etappeplaats Elim, op weg naar Keulen
Deze week zijn op drie middagen en avonden 17 jongeren te gast in Elim. Ze komen uit Canada, Libanon en Malta en bereiden zich voor op de Wereldjongerendagen in Keulen, die volgende week worden gehouden.
In Studio Elim verzorgt fr. Albert muzikale workshops voor hen. De gasten worden ontvangen door Jozien (medewerkster Studio) en door de communiteit. Concreet betekent dit: met hen in gesprek gaan maar ook voor materiële zaken zorgen als koffie, thee, brood.
Gisteravond hebben we - samen met mensen van de Elimgroep, Jongerenkoor St. Lucas en Katharsis en met fr. Niek en Sandra (beiden Eleousa-communiteit, Vught) - de deelnemers gezien en gesproken bij het broodbuffet in onze huiskamer.
Ik vond het boeiend om met mensen uit de drie landen in contact te komen. Wat me vooral opviel en wat me raakte, was dat ze vriendschap en het behoren tot een 'netwerk' van gelijkgezinden zo belangrijk vinden. Een deelnemer uit Malta benadrukte dit sterk. Ik kon hem daarin alleen maar bevestigen: zo'n netwerk moet je koesteren, want het is niet altijd zo gemakkelijk om er een te vinden en je daarbij thuis te voelen.
Frater Paul op 11.08.05 om 09:08 [Lees verder >]
zaterdag, 06 augustus 05
De parel
De afgelopen week heb ik een boekje van Henri Nouwen gelezen. Het is getiteld: "Een parel in Gods ogen."
Daarin raadt hij ons aan:
Luister naar die stem in jezelf die je zegt: "Je bent geliefd."
Het is een goddelijke stem. Het is dezelfde stem die tegen Jezus zei, nadat Hij gedoopt was in de Jordaan: "Jij bent mijn geliefde. In Jou vind ik vreugde."
Iemand neemt me zoals ik ben en beschouwt mij als een bijzonder persoon. Zijn liefdevolle ogen zagen mij al voordat anderen mij opmerkten. Toen vond Hij al dat ik kostbaar ben, een mooie parel, van eeuwigheidswaarde.
Zijn stem kan op tal van manieren tot me zijn gekomen: via ouders, vrienden, leermeesters, medestudenten, collega's. Ze sprak en spreekt door blijken van waardering, vriendelijke behandeling, geduldig onderricht, omringd-worden met tederheid.
Het is niet gemakkelijk, schrijft Nouwen, om te luisteren naar die stem. Vaak wordt ze overstemd door een andere stem, die zegt: "Je moet eerst maar eens bewijzen dat je iets voorstelt. Doe iets
Frater Paul op 06.08.05 om 09:44 [Lees verder >]
woensdag, 03 augustus 05
Keuze voor het leven
Deze week is het besluit gevallen en nu kan ik er bekendheid aan geven:
ik ga de professie voor het leven afleggen en hiervoor is als datum vastgesteld zondag 2 oktober. Dit betekent dat ik me definitief ga binden aan de congregatie en dat de congregatie mij definitief opneemt in haar midden.
Het heeft veel weg van trouwen, al zijn er natuurlijk ook heel wat verschillen. Maar net als bij een huwelijk is er ook hier de zwaarte van de levenskeuze.
Ik ben er erg blij mee en richt me nu op de praktische zaken die geregeld moeten worden, zoals het maken van de uitnodigingen en het samenstellen van de viering. En ik leef naar de dag toe, als een van de belangrijkste in mijn leven.
Ik ben me al geruime tijd aan het voorbereiden, omdat ik mijn verlangen om de professie te mogen afleggen al een tijdje terug kenbaar heb gemaakt. Ook mijn retraite stond in het teken van de aanstaande professie waarvan ik aannam dat deze doorgang zou gaan vinden.
En toch is de bevestiging dat het nu inderdaad gaat plaatsvinden, iets bijzonders: het is de afsluiting van 'wachten' en er nog geen bekendheid aan kunnen geven (al was een aantal mensen al op de hoogte van mijn verzoek en van de geplande datum). En het is heel vreugdevol, om zo te mogen toeleven naar de 'grote dag'.
Frater Paul op 03.08.05 om 10:24 [link-->]
