dinsdag, 28 augustus 07
Feest
Feest
Morgen vieren we feest in Elim. Onze huisgenoot Frans is dan vijftig jaar frater. In 1957 begon hij aan zijn noviciaat en dat beschouwen we in onze congregatie als het moment van intrede.
De Elimgroep zou zijn naam geen eer aandoen, als dit jubileum niet passend werd gevierd! Frans heeft vele jaren in Namibië gewerkt en zijn beste krachten gegeven aan het onderwijs daar. Hoezeer het werk dat hij en andere fraters daar verzet hebben, gewaardeerd is en nog altijd wordt, blijkt steeds weer uit reacties uit dat land. Het meest sprong het voor mij in het oog toen aartsbisschop Nashenda van Windhoek enkele jaren geleden bij ons op bezoek kwam om Frans en Wout (die er ook gewerkt heeft) terug te zien.
Wat zegt zo’n jubileum me?
Allereerst vind ik het heerlijk om samen feest te vieren met zo’n aanleiding. En ik vind het heel bijzonder dat we samen mogen stilstaan bij 50 jaar dienstbaarheid maar vooral ook bij het feit dat Frans na 50 jaar nog steeds gelukkig is in zijn levenskeuze.
Op de tweede plaats komt dat zo’n feest veel mensen bij elkaar brengt met een blije aanleiding. Een feest vieren doe je niet voor jezelf (nou…ook wel een beetje!) maar voor anderen.
Frater Paul op 28.08.07 om 05:32 [link-->]
woensdag, 22 augustus 07
Moe van het moeten kiezen
Zo heet een boek waar ik mee bezig ben.
Het gaat over het leven in onze samenleving, aan het begin van de 21ste eeuw.
Wat raakt me erin?
Frater Paul op 22.08.07 om 09:57 [Lees verder >]
woensdag, 15 augustus 07
Een moeilijk feest?
Vandaag viert de kerk Maria-ten-hemelopneming.
Voor sommigen is dit een moeilijk feest. In de Elimcommuniteit vieren we vanavond eucharistie met de fraters uit Udenhout. De pastoor van onze parochie zal erin voorgaan en het is mijn beurt om de viering voor te bereiden.
Ik heb een korte inleiding geschreven, die ik ook hier graag laat volgen.
Frater Paul op 15.08.07 om 12:18 [Lees verder >]
vrijdag, 10 augustus 07
Een feestelijke ‘vierdaagse’
De afgelopen dagen mocht ik als vrijwilliger deelnemen aan de ‘vakantievierdaagse’ in Zin in Werk, Vught.
Ruim dertig mensen waren daar om er eens enkele dagen uit te zijn en de meesten kenden elkaar nog niet. Het raakte me om van zoveel mensen te horen dat ze zich ontspannen voelden en dat het zo’n rustige en gezonde omgeving is. Ook viel het me op dat de sfeer in de groep prima was en dat de gasten het met elkaar goed konden vinden. Dat is helemaal niet vanzelfsprekend als je op vakantie bent, maar het was nu wel zo.
Eigenlijk zou het altijd zo moeten kunnen zijn, denk je dan.
Bijzonder was het ook weer voor me om bijna vier dagen in het gezelschap van de Eleousa-communiteit te zijn. Door het jaar zien we elkaar niet echt vaak en daardoor was de omgeving waar deze communiteit haar thuis heeft, me niet zo heel vertrouwd.
Ik heb het gevoel dat het ons een beetje dichter bij elkaar brengt.
Frater Paul op 10.08.07 om 03:26 [link-->]
zondag, 05 augustus 07
Boswandeling
De mooiste dingen in het leven krijg je cadeau. En ze komen vaak onverwacht.
Hier moest ik aan denken toen we gisteren met drieën door de bossen rond woonzorgcentrum ‘Joannes Zwijsen’ (aan de rand van Tilburg) wandelden.
Huisgenoot Frans was onze gids en nam ons mee op een tocht van ongeveer een uur. Ondertussen vertelde hij aan Martin, die geregeld een weekend in onze communiteit verblijft, over zijn ervaringen in Namibië, waar hij tientallen jaren als leraar heeft gewerkt.
Ik vond het ontspannen om zo door dit gevarieerde boslandschap te wandelen en dat ook met elkaar te mogen doen. Het weer was er bovendien heel geschikt voor.
Voor en na de wandeling hebben we in de huiskamer van het woonzorgcentrum iets gedronken en met enkele fraters gesproken.
Het was een prima middag, waarop ik broederschap en barmhartigheid weer eens op een heel andere manier beleefd heb!
Frater Paul op 05.08.07 om 09:47 [link-->]
vrijdag, 03 augustus 07
Vruchten van retraite
Ik ben nog aan het nagenieten van wat ik de vruchten van mijn retraite zou willen noemen.
Acht volle dagen in stilte verblijven in het gastenverblijf van een klooster, de Geest laten spreken, alle tijd nemen voor bijbellezing, gebed, wandelingen of zo maar even rustig zitten.
Het is voor mij heel goed geweest en ik merk dat ik er een innerlijke rust door heb opgebouwd.
Het drukt me ook met de neus op de feiten: blijkbaar is mijn manier van leven door het jaar heen niet zo rustgevend en blijkbaar neem ik niet altijd voldoende tijd om Hem te ontmoeten. Natuurlijk zijn de omstandigheden door het jaar heel anders dan tijdens zo’n retraite, maar voor een stuk(je) bepaal ik die omstandigheden ook zelf. En meer nog: het gaat erom hoe ik op de omstandigheden reageer. Ik weet ook wel dat een mens zichzelf niet zo gemakkelijk verandert en dat reactiepatronen behoorlijk hardnekkig kunnen zijn.
En toch…neem ik van deze retraite de ervaring mee dat het mogelijk is om minder gehaast te leven en dat dan ineens veel dingen opvallen waar ik anders aan voorbijloop. En vooral: dat er in die rust en in die schijnbaar zo kleine dingen een geheim schuilt, het geheim van eigenlijk helemaal zoveel niet te hoeven en daar veel voldoening in te kunnen vinden.
Ik ervaar erin dat ik dan bij Hem kan zijn en dat het goed is om bij Hem te zijn en er de tijd voor te nemen.
Frater Paul op 03.08.07 om 08:41 [link-->]
