zondag, 25 september 05
Altijd blij?
Afgelopen donderdag bezocht ik in de gevangenis Robert, een 21-jarige Liberiaan. Hij zit daar niet wegens een strafbaar feit, maar omdat hij illegaal in Nederland verblijft. Het beroep in zijn asielprocedure moet nog behandeld worden. Natuurlijk hoopt hij op een gunstige beslissing, maar hij houdt er rekening mee dat hij zal worden uitgewezen.
Een terugkeer naar Liberia - waar hij overigens niets voor voelt - zit er niet in. Hij heeft geen paspoort en het Liberiaans consulaat erkent hem niet als Liberiaans staatsburger.
Als hij in Nederland geen asiel krijgt, zal hij uit de gevangenis worden vrijgelaten. Hij krijgt dan opdracht om het land binnen 24 uur te verlaten. Waarheen is dan onduidelijk. In andere landen van de Europese Unie kan hij geen asiel meer aanvragen, nu dat in Nederland is afgewezen.
Een weinig aanlokkelijk toekomstperspectief.
Ik zou dat erg lastig vinden.
Frater Paul op 25.09.05 om 03:57 [Lees verder >]
maandag, 19 september 05
God zoeken in de eucharistie
Afgelopen weekend sprak ik enkele mensen die hebben deelgenomen aan de Wereldjongerendagen in Keulen. Eén van hen was, net als ik, onder de indruk van de homilie (preek) die Benedictus XVI in de slotviering op zondagochtend heeft gehouden.
Waarom spreekt die preek me zo aan? Waarom lees ik die en herlees ik die? Waarom ben ik blij iemand te spreken die er ook door geraakt is?
De preek heeft alles te maken met 'God zoeken'... maar waarom zoek ik God? Waarom richt ik mijn leven zo in dat het zoeken van God daarin de centrale plaats inneemt? En hoe helpt de preek van Benedictus me op weg?
Frater Paul op 19.09.05 om 12:11 [Lees verder >]
zondag, 11 september 05
Katharsis in Koningsoord
Vanmiddag heeft Katharsis gezongen in een viering rond St. Augustinus, die was voorbereid door de tekstgroep van Katharsis. Dit vond plaats in de kapel van de abdij Koningsoord te Berkel-Enschot, waar Trappistinnen wonen.
In diezelfde kapel mochten we al eens eerder een viering verzorgen, destijds rond de persoon van Petrus Donders, een Tilburger die lange tijd in Suriname tussen de melaatsen heeft gewerkt.
Ik vond het vanmiddag vooral heel prettig om als koor weer samen een viering te verzorgen. De muziek klonk in mijn (leken)oren goed. Er was één lied dat me erg aansprak: "Zoals een hert reikhalst naar levend water, dorst ik naar God, de levende God." Het is gebaseerd op een Gregoriaanse melodie (Caro mea) en de tekst is ontleend aan Psalm 42. Voor mij vormen tekst en melodie een wonderbaarlijke eenheid, die ik erg mooi vind.
Behalve een groot aantal zusters Trappistinnen waren er ook toehoorders van buiten. Ik schat dat het publiek in totaal tegen de 40 mensen telde. Fr. Caspar was onder hen, wat ik prettig vond.
Frater Paul op 11.09.05 om 07:46 [link-->]
dinsdag, 06 september 05
Tien woorden
Deze maand verzorg ik - samen met een ander lid van de Elimgroep: Adrie - de meditaties in Elim op de dinsdagavonden. Deze zijn anders van aard dan de vrijdagmeditaties. Zo is er op dinsdag geen nagesprek. En er is één lange stilte van circa een half uur waarin ieder kan overwegen wat in de Schriftlezing en in de overweging daarbij is gezegd. Dat is ook een verschil met de vrijdagavond, waar de Schrifttekst in gedeelten wordt gelezen en na elk fragment(met commentaar) een stilte van een minuut of vijf wordt gehouden.
De vier dinsdagmeditaties in september zijn gewijd aan vier van de 'tien geboden' of 'tien woorden' uit het boek Exodus, het boek van de uittocht.
Zware kost, zou je zeggen.
Bij de voorbereiding zijn we echter op zoek gegaan naar de bevrijdende kant van deze ‘woorden’, de belofte die daarin aan ons gedaan wordt, naast de opdracht die er voor ons ook in besloten ligt.
Een boekje van de predikant W.R. van der Zee, getiteld 'Tien klinkende woorden' was het uitgangspunt. Daarin gaat hij op zoek naar juist de vreugdevolle en bevrijdende kant van de tien ‘geboden’ of ‘woorden’. Die kant hadden ze voor de Israëlieten aan wie ze werden gegeven. Die hebben ze voor ons ook, als we ze goed proberen te begrijpen. Als we die vreugdevolle en bevrijdende kant ervan kunnen zien en beléven, zijn ze geen loodzware last meer, maar een richting die ons gewezen wordt naar echte vrijheid.
Frater Paul op 06.09.05 om 04:21 [Lees verder >]
vrijdag, 02 september 05
Terugkijken op een 'gouden feest'
In het afgelopen weekend vierden we het gouden kloosterfeest van onze huisgenoot Wout van den Hout. Op 29 augustus 1955 begon hij aan zijn noviciaat en werd daarmee frater.
Het was een weekend vol van indrukken, waar ik nu pas echt goed op kan terugkijken.
Op vrijdagmiddag begonnen de voorbereidingen, toen Jozien en Albert de speciaal voor dit feest opgezette tent in de tuin gingen inrichten. Aan mij de taak om de dranken in te kopen. Zaterdagochtend hebben enkele leden van de Elimgroep voor de bloemen gezorgd, stoelen helpen klaarzetten en dergelijke.
Vanaf 3 uur kwamen de gasten binnen, om half 4 namen we allemaal deel aan een eucharistieviering in de studio en daarna volgden de aperitief en de warme maaltijd (een buffet). De dag werd afgesloten met een receptie vanaf 8 uur 's avonds.
Op zondag hebben we als communiteit met elkaar het jubileum van Wout gevierd. We zijn uit eten gegaan en hebben 's avonds de film 'Les Choristes' bekeken in de studio. (Meer info over deze film op: http://www.filmvisie.nl/films/A-D/choristes.html). Wat me daarin het meest heeft getroffen, is hoe muziek de jongens van een internaat met elkaar verbindt maar ook hoe belangrijk het is dat de muziekleraar die kwetsbare jongens echt ziet, van hen gaat houden en met hen optrekt. De directeur van het internaat heeft een heel andere houding tegenover de jongens: hij denkt vooral aan zijn carrière en niet aan hun welzijn. In de film wordt duidelijk hoe de jongens onder zijn houding lijden en waar dat toe kan leiden (een van de jongens steekt het gebouw in brand, uit wrok over zijn slechte behandeling). Het was een prachtige film, die ook heel goed bij Wout past, omdat hij over muziek en onderwijs gaat.
Wat heeft dit 'gouden feest' mij gedaan?
Frater Paul op 02.09.05 om 02:18 [Lees verder >]
