donderdag, 28 september 06
Onze-Vader: want van U...
Want van U is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in eeuwigheid.
Van U is het Koninkrijk:
Het èchte koninkrijk, van vrede, liefde en barmhartigheid, is niet van deze wereld.
Het is niet aards maar is alleen van U. Wij mensen kunnen alleen maar proberen er iets van zichtbaar te maken in onze tijd, in onze maatschappij.
Uw koninkrijk is nog vooral verborgen, bij de kleine mensen die goed doen.
Van U is de kracht:
De kracht, de stroom, de levensadem van de Geest.
Genezende kracht, die bevrijding tot stand brengt.
Die wegspoelt, wegkrabt of –schuurt wat genezing tegenhoudt.
Frater Paul op 28.09.06 om 10:25 [Lees verder >]
zondag, 24 september 06
Onze-Vader: leid ons niet...
En leid ons niet in bekoring maar verlos ons van het kwade.
Leid ons niet in bekoring:
Vreemd eigenlijk om daarom te bidden, alsof God bewust allerlei verleidingen op onze weg laat komen…
Heeft dit wel zin?
Op één manier voor mij wel: ik bid dat geen enkele ‘bekoring’ ons definitief bij God vandaan trekt en ons zo noodlottig wordt.
Waar zouden we zijn zonder Hem? Dan is de wereld leeg, en ook de toekomst is dan leeg.
Frater Paul op 24.09.06 om 07:44 [Lees verder >]
zaterdag, 16 september 06
Onze-Vader: vergeef ons...
Vergeef ons onze schuld zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.
Schuld… waar denk ik dan aan?
...dat ik soms meer op mensen en dingen vertrouw dan op God.
...dat ik Hem alleen maar zoek als er problemen zijn (God als EHBO dus).
...dat ik anderen tekort doe, variërend van kwaadspreken of oneerlijkheid in geldzaken tot ‘geestelijke doodslag’ (iemand voor sufferd uitmaken en zo behandelen).
Of denk ik nergens aan, omdat ik al die schuldgevoelens maar flauwekul vind?
Maar bèn ik er dan? Houd ik mezelf dan niet voor de gek?
Want ik wéét toch wel dat ik niet volmaakt ben, dat ik fouten maak en daar anderen mee tref? Als ik dat nooit kan toegeven, gaat er dan niet iets knagen?
Frater Paul op 16.09.06 om 03:14 [Lees verder >]
woensdag, 13 september 06
Onze-Vader: geef ons heden...
Geef ons heden ons dagelijks brood
Brood… is voedsel voor het lichaam, maar ook voedsel voor de ‘ziel’, voor de ‘geest’.
Geef òns dit brood, niet mij alleen. Het gaat er dus om dat alle mensen dat voedsel voor het lichaam en dat voedsel voor de ziel krijgen. Het gaat er ook om dat wij delen.
Bidden om ons dagelijks brood, materieel en immaterieel, dat is erkennen dat ons levensonderhoud van Hem afhangt, dat het niet vanzelfsprekend is dat wij dit voedsel krijgen. ‘Ik werk er toch voor?’
Ja, en toch is het niet vanzelfsprekend dat het er is.
Je moet er wel voor werken, maar uiteindelijk wordt het ons gegeven.
‘Heden’,‘dagelijks’: het is elke dag weer iets om dankbaar voor te zijn, voor dat voedsel – materieel en immaterieel.
Frater Paul op 13.09.06 om 11:20 [link-->]
zondag, 10 september 06
Professiefeest, en... vijf fraters erbij?
Grandioos vond ik het om vandaag Nieks professie bij te wonen en dit te vieren met een grote groep mensen. Allereerst omdat het voor Niek betekent dat hij als frater gelukkig kan zijn en binnen onze congregatie zijn toewijding aan God wil beleven en zijn weg van barmhartigheid en broederschap wil gaan. En in de tweede plaats omdat ik er in hem definitief een Nederlandse medebroeder bij krijg.
Nieks verbondenheid met veel mensen was zichtbaar door het grote aantal gasten. Ik vond het weldadig om dit te ervaren.
Eén vraag houdt me wel bezig.
In Nieks weblog en het interview rond zijn professie kwam die eigenlijk ook al aan de orde.
Frater Paul op 10.09.06 om 10:53 [Lees verder >]
donderdag, 07 september 06
Onze-Vader: uw wil geschiede
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Wat is dat: Gods wil?
Volgens mij wil God dat zijn Rijk werkelijkheid wordt.
Hij nodigt ons uit om daaraan mee te werken en de negativiteit geen kans te geven.
Dat betekent ook: ‘je kruis op je nemen’, in de betekenis van ‘dit gebroken bestaan, met alles wat erin is, aanvaarden en er het beste van maken.’
Als je er iets aan kunt verbeteren, moet je dat natuurlijk doen.
Maar soms heb je alles geprobeerd en is verbetering niet meer mogelijk, in elk geval op dit moment niet.
Blijf je dan hangen in negativiteit, teleurstelling, boosheid, wrok?
Of blijf je toewerken naar ‘voluit leven’ en wat dat voor jou in die situatie betekent? Blijf je zoeken naar wie daarbij om jou heen willen staan?
Frater Paul op 07.09.06 om 09:15 [Lees verder >]
dinsdag, 05 september 06
Moeder Teresa: icoon van barmhartigheid
Vandaag gedenkt de kerk Moeder Teresa van Calcutta.
Acht jaar geleden stierf ze.
Ik denk dat in Nederland veel mensen weten wie ze was.
Voor mij is ze nog altijd een icoon van barmhartigheid.
Als ik een foto van haar zie, gaat daar voor mij liefde en vrede vanuit. Volgens haar eigen zeggen kwamen die voort uit haar innige relatie met God, met Jezus: daarvan heeft ze onophoudelijk en op ontwapenende wijze getuigd.
Een citaat uit de vele teksten die van haar zijn overgeleverd:
“Soms denken we dat armoede alleen bestaat in: honger hebben, kleding en onderdak missen. De armoede van ongewenst te zijn, onbemind, en niemand te hebben die naar je omziet, is de grootste armoede. We moeten in onze huizen beginnen om dit soort armoede te helen.”
Ik denk dat we dit soort armoede vaak niet onder woorden brengen, niet zo gemakkelijk toegeven dat die bestaat. Misschien komt die juist in onze samenleving wel vaker voor dan we op het eerste gezicht zouden denken.
Frater Paul op 05.09.06 om 06:42 [link-->]
zaterdag, 02 september 06
Wandelen Generatie X
Vandaag namen Albert en ik deel aan de Wandeldag voor X’ers: mensen uit Generatie X. We waren met negen wandelaars.
Het bijzondere van deze dag vond ik, om te beginnen, dat we zo gauw een groep vormden. Het was heel ontspannen om met elkaar op weg te gaan.
De natuur hielp ook mee: een prachtig bosgebied rondom Ede/Wageningen waar we doorheen liepen, en het weer dat beslist aangenaam was.
Bezinnende elementen hoorden bij het programma van deze dag:
in groepjes van twee (of drie) personen met elkaar spreken over een krantenartikel waarin ingegaan werd op egoïsme en negativiteit in onze samenleving;
en later op de middag een korte meditatie, met nagesprek, bij een gedeelte van psalm 127: dat gaat over het opbouwen van iets (een huis, een stad, een samenleving) en hoe je daarbij ook als het mooi, groot en goed is… toch iets kunt missen. Wat dan?
Ik was blij met de manier waarop we als groep met elkaar hierover in gesprek konden gaan en heb de indruk dat het niet te zwaar werd maar juist een meerwaarde aan de dag heeft gegeven.
Jozien (die bij ons werkt en al jaren met Elim verbonden is) en ik leidden de bezinnende gedeelten. Het was prettig om dat samen te doen, en het was in de afgelopen weken goed om het samen voor te bereiden.
De gezellige afsluiting in een pannekoekenhuis in Wageningen-Centrum hoorde er voor mijn gevoel helemaal bij.
Nieuwsgierig geworden en behoor je tot Generatie X (geboren, globaal, tussen 1955 en 1975)?
Op zaterdag 11 november willen we weer gaan wandelen.
Surf naar www.genx.nu
Frater Paul op 02.09.06 om 10:54 [link-->]
vrijdag, 01 september 06
Onze-Vader: uw Rijk kome
Uw Rijk:
een visioen, een overvloed van vrede, liefde, barmhartigheid;
mensen voelen zich één, met elkaar, met God.
Het betekent dat ieder mens tot zijn recht komt, voluit leeft en daar dus de kans toe krijgt.
Een luchtkasteel? Een ijle fantasie waar je niets mee kunt?
Nee, uw Rijk is ook nu al werkelijkheid, maar fragmentarisch.
Overal waar mensen zich inspannen om voor elkaar en voor zichzelf die volheid van leven mogelijk te maken, wordt dat Rijk van God al opgebouwd:
elkaar zien, opzoeken, een ‘maatje’ zijn, hulp verlenen, blij en goed je werk doen, niet steeds uit zijn op eigen voordeel maar eerder op het gezamenlijke (waar je je dan ook zelf goed in mag voelen).
Daar begint het Rijk.
Frater Paul op 01.09.06 om 09:23 [link-->]
