dinsdag, 28 oktober 08
Verlangen
Soms ervaar ik ineens dat Hij er is, ervaar ik Gods aanwezigheid intens. Laatst gebeurde dat nog toen ik in een weekend vieringen bijwoonde in de kapel van de gevangenis. Ik was er al enkele keren geweest, en kreeg van twee mannen spontaan een hand. In dat kleine gebaar werd voor mij voelbaar dat Hij erbij was.
Ik lees in de ‘Nieuwe Katechismus’ (die inmiddels niet zo nieuw meer is):
“Ons hart blijft ingesteld op een volkomen veiligheid, een blijvende liefde, een wolkeloos geluk. Dat verlangen heeft nooit echt de vervulling gekend. Toch leeft het in ons, bij alles wat we doen. Het bepaalt ons hele dagelijkse leven.”
Voor mij wijst dit verlangen naar God. Dit verlangen volgen betekent in mijn ogen: op zoek gaan naar Hem, of nee, niet op zoek gaan, maar eenvoudigweg openstaan voor de ontmoeting met Hem, die me zo maar kan overkomen, op een moment waarop ik het niet verwacht.
Frater Paul op 28.10.08 om 09:41 [link-->]
dinsdag, 21 oktober 08
Herkenning
Afgelopen weekend kwamen de Nederlandse Ambassadors of a Worldwide Brotherhood weer bij elkaar. De reis en het verblijf in Tomohon(Indonesië) en in Sydney tijdens de Wereldjongerendagen hebben zo’n band geschapen dat bijna iedereen aan dit weekend deelnam.
We keken terug maar ook vooruit: wat zijn nu voor de komende tijd de doelen waar je je op wilt richten? We hebben er allemaal twee bedacht voor onszelf, en die werden ook gedeeld in de hele groep.
Natuurlijk was het bij iedereen anders en mag je er geen eenheidsworst van maken, maar ik zag wel twee soorten doelen een aantal keren terugkomen:
Allereerst het verlangen om elke dag iets aan bezinning te doen – bidden of mediteren – en zo de relatie met God te verstevigen.
Daarnaast werd ook meermalen genoemd een verlangen om wat meer voor anderen klaar te staan of om wat zorgvuldiger met anderen om te gaan.
Het zijn twee verlangens die ik bij mezelf ook herken. Dat maakte het bijzonder voor me om aan deze sharing deel te nemen. Bij alle verschillen tussen ons – we waren met ongeveer 25 mensen bij elkaar – zijn er dan toch ook deze overeenkomsten.
Frater Paul op 21.10.08 om 09:00 [link-->]
maandag, 13 oktober 08
Niets doen
Opmerkelijk vond ik het te lezen over oefeningen die een Vlaamse monnik, Benoït Standaert, aanbeveelt om adem te geven aan je ziel, om bij jezelf te komen.
Ik beperk me nu tot de eerste oefening:
Niets doen. Stoppen: een uur, een halve dag, een hele dag. En dat elke week weer. Niet onze dagen en weken volproppen met wat we willen of moeten. Stilstaan bij…van alles, bij mensen die op onze weg komen, bij onszelf en wat er in ons omgaat.
Het is een advies aan ons allemaal: druk met onze banen, gezinnen, vrijwilligerswerk, of wat dan ook. Het geldt ook voor mij, met mijn volle agenda.
Je hoeft geen monnik te zijn om die ruimte in je agenda te maken. En ik merk ook, als ik eens zo maar door het bos loop, dat het me goed doet. Het helpt me ook om fris aan te kijken tegen alles wat zich rondom mij afspeelt.
Toch zie ik, als ik eerlijk ben, dat het niets-doen voor mij beperkt blijft tot zo nu en dan een halfuurtje. Een hele dag niets-doen...en dat één keer per week, zie ik nog geen werkelijkheid worden. Daarvoor ben ik toch te weinig monnik. Het actieve religieuze leven ziet er immers anders uit dan dat van een monnik.
Wel hebben wij onze momenten van bezinning, van stilstaan-bij..., in ons leven, dagelijks weer. Het gaat dan om het morgen- en avondgebed, maar ook om de momenten van bezinning en gebed voor onszelf. In de Elimgroep hebben we bovendien op dinsdagavond onze meditatie.
Waar ik die tekst over Benoït Standaert heb gevonden?
In het boekje van Hein Stufkens, ‘Gelukkig zijn – De monnik als model’.
Frater Paul op 13.10.08 om 09:12 [link-->]
zondag, 05 oktober 08
Druk, druk, druk, en de duivel
Gisteren gehoord:
Lawaai en hoge werkdruk brengen je af van het goede in jezelf. De ‘duivel’ is er blij mee als er veel herrie in je leven is en als je onder grote druk staat.
Ik heb het zo begrepen van Wil Derkse, die gisteren – tijdens een workshop in Elim – met een groep van circa 35 mensen een dag lang in gesprek ging over de Regel van Benedictus (de kloosterregel uit de 6de eeuw).
Ik herken het ook in mijn eigen leven. Dan gaat het vooral over die druk die hij noemde. Als ik te veel hooi op mijn vork neem, merk ik dat aan mijn gedrag (en anderen ook!). Snel geïrriteerd raken, niet meer zien waar anderen mee bezig zijn, onrustig zijn, niet goed meer luisteren, niet meer geconcentreerd zijn. Kortom: slecht voor het gemeenschapsleven.
Dit blijft een leerschool voor me. En gezien de herkenning die er gisteren was, geldt dit voor meer mensen die bij de workshop waren.
Frater Paul op 05.10.08 om 08:05 [link-->]
